Συνέδριο ΝΔ: Τα διακριτικά νεύματα σε Καραμανλή και Σαμαρά και το παρασκήνιο της «γαλάζιας» ανησυχίας

Στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας μπορεί επισήμως να κυριάρχησε το αφήγημα της «ενότητας» και της πορείας προς το 2030, όμως πίσω από τα χειροκροτήματα και τις σκηνοθετημένες εικόνες υπήρχε μια υπόγεια αγωνία: πώς θα κρατηθεί αρραγές το εσωκομματικό οικοδόμημα την ώρα που οι σκιές των δύο πρώην πρωθυπουργών συνεχίζουν να πλανώνται πάνω από τη γαλάζια παράταξη.

Και ίσως δεν ήταν καθόλου τυχαίο ότι μέσα σε λίγες ώρες κορυφαίοι υπουργοί και στελέχη της κυβέρνησης έσπευσαν να στείλουν δημόσια μηνύματα προς τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά. Όχι μετωπικά. Όχι με επίσημη πρόσκληση επιστροφής. Αλλά με εκείνο το πολιτικό ύφος που στη ΝΔ γνωρίζουν καλά: τα “κλεισίματα ματιού” που απευθύνονται πρώτα στο εσωτερικό ακροατήριο.

Δένδιας με αιχμές και μηνύματα στο συνέδριο της ΝΔ: «Δεν είμαστε κόμμα μηχανισμών και μισθοφόρων της εξουσίας» – Καμπανάκι για δημοσκοπήσεις, αυτοκριτική και καθεστωτικές λογικές 

Ο Παύλος Μαρινάκης επέλεξε να θυμηθεί τον Κώστα Καραμανλή και το ιστορικό συνέδριο της ΟΝΝΕΔ στα Καμένα Βούρλα, επαναφέροντας τη φράση για τον «πυρσό που περνά από γενιά σε γενιά». Μια αναφορά με έντονο συμβολισμό σε μια περίοδο όπου το καραμανλικό στρατόπεδο κρατά αποστάσεις και αποφεύγει κάθε θερμή δημόσια στήριξη προς το Μαξίμου.

Λίγο νωρίτερα, ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε ανοίξει ακόμη περισσότερο το παράθυρο προς τη σαμαρική πλευρά. Η αναφορά του ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου «κράτησε την Ελλάδα στην Ευρώπη» μόνο τυχαία δεν θεωρήθηκε, ειδικά σε μια συγκυρία όπου οι πληροφορίες για πολιτικές κινήσεις του Μεσσήνιου πρώην πρωθυπουργού πληθαίνουν. Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ήταν η αποστροφή του ότι «πρέπει όλοι να γυρίσουν πίσω στη μεγάλη παράταξη», σαν να επιχειρούσε να μιλήσει περισσότερο σε ένα δυσαρεστημένο κομματικό ακροατήριο παρά στους ίδιους τους πρωταγωνιστές.

Αποθέωση Δένδια στο συνέδριο της ΝΔ – Κατάμεστη αίθουσα και αιχμές για την… «ώρα φαγητού»

Και βέβαια ήρθε ο Κωστής Χατζηδάκης να συμπληρώσει το παζλ, βάζοντας στο ίδιο πολιτικό κάδρο όλους τους πρώην πρωθυπουργούς της ΝΔ. Το «Βουκουρέστι» του Καραμανλή και το «ευρώ» του Σαμαρά λειτούργησαν σαν υπενθύμιση ότι η παράταξη δεν μπορεί εύκολα να κόψει τους ιστορικούς δεσμούς της, όσο κι αν στο παρασκήνιο υπάρχουν ψυχρότητα, αποστάσεις και αμοιβαία καχυποψία.

Η ατάκα του μάλιστα πως «το ταγκό θέλει δύο» όταν ρωτήθηκε για πιθανή επιστροφή, μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε στους διαδρόμους του συνεδρίου. Γιατί στη γαλάζια βάση αρκετοί βλέπουν πλέον κάτι βαθύτερο: μια προσπάθεια αποτροπής νέων ρήξεων πριν αυτές πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Το πρόβλημα για το Μαξίμου είναι ότι τα “ανοίγματα” αυτά φανερώνουν και κάτι ακόμη. Ότι πίσω από τη βιτρίνα της κυριαρχίας υπάρχει έντονη νευρικότητα. Διότι όταν σε ένα συνέδριο χρειάζεται να υπενθυμίζεις διαρκώς τους πρώην, σημαίνει πως φοβάσαι ότι οι πρώην εξακολουθούν να επηρεάζουν το μέλλον.