Τα κόμματα φοβούνται αποχή-ρεκόρ!

Έκδηλη είναι η ανησυχία στα επιτελεία όλων των κομμάτων απο την μέχρι τώρα αδιαφορία των πολιτών να προσέλθουν στις κάλπες.

Συνεργεία των κομματικών μηχανισμών περιοδεύουν σε πολλά εκλογικά τμήματα σε ολόκληρη την χώρα και διαπιστώνουν-όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες- οτι το ποσοστό της αποχής θα εκτιναχθεί στα ύψη σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ!
Εάν συνυπολογιστεί και το μεγάλο ποσοστό αποχής την προηγούμενη  Κυριακή τότε το ζήτημα θα λάβει σοβαρές πολιτικές διαστάσεις. Στο μεταξύ απο τις πρώτες ώρες φαίνεται οτι στο προηγούμενο ποσοστό θα πρέπει να προστεθεί ένα ακόμα 10-15%.
Για το θέμα φαίνεται να έχουν ενημερωθεί οι πολιτικοί αρχηγοί αλλά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος στις δηλώσεις του κάλεσε τους πολίτες να σηκωθούν απο τον καναπέ και να προσέλθουν στις κάλπες.
Αλλά και τα κόμματα σε μια ύστατη προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κόσμου έχουν αρχίσει να στέλνουν αμέτρητα sms ενώ έχουν ανάψει τα τηλεφωνικά κέντρα προτρέποντας τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν.

Ανάλυση του Γιάννη Μαυρή
Το αποτέλεσμα της 7ης Νοεμβρίου ενδέχεται να αποδειχθεί τομή στη μεταπολιτευτική εκλογική ιστορία της χώρας και σημείο καμπής στη διαδικασία μετάβασης σε έναν νέου τύπου «διπολισμό». Η ψήφος διαμαρτυρίας, που καταγράφηκε την προηγούμενη Κυριακή, συνιστά αποδοκιμασία και των δύο κομμάτων διακυβέρνησης, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό. Λόγω της εκτενέστερης εκλογικής καθίζησης του κυβερνώντος κόμματος, η συντριπτική υπεροχή, που είχε καταγραφεί υπέρ του στις βουλευτικές, έχει πλέον σχεδόν εξανεμισθεί. Οι συνολικές του απώλειες, είναι κατά 70% μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της Ν.Δ. Σε σύγκριση με τις βουλευτικές, η περιφερειακή επιρροή του ΠΑΣΟΚ, υπολογιζόμενη σε ψήφους (1.884.310), αντιπροσωπεύει σήμερα μόλις το 63% της αντίστοιχης βουλευτικής, ενώ η Ν.Δ., συγκρατήθηκε στο 77% (1.774.778 ψήφοι). Ως αποτέλεσμα αυτής της «άνισης συρρίκνωσης», ο συσχετισμός μεταξύ των δύο κομμάτων δείχνει να εξισορροπείται σε μεγάλο βαθμό, αν και αυτό βεβαίως συντελέστηκε στο ιστορικά χαμηλότερο, από το 1977, επίπεδο δικομματικής επιρροής, μόλις 67,3%. Κατά έναν εντυπωσιακό τρόπο, ο σημερινός εκλογικός χάρτης επιδεικνύει περισσότερα σημεία ομοιότητας με τις Ευρωεκλογές του περασμένου καλοκαιριού, παρά με τις βουλευτικές που ακολούθησαν. Η κοινωνική επιρροή των δύο μεγάλων κομμάτων επιστρέφει, ουσιαστικά, σε εκείνα τα επίπεδα, ενώ, παράλληλα, οι πολλαπλών κατευθύνσεων συντελούμενες εκλογικές μετατοπίσεις, χωρίς υπερβολή μπορεί να περιγραφούν ως τεκτονικές. Ειπωμένο διαφορετικά, η σημερινή εικόνα αποδυνάμωσης του κομματικού συστήματος αναδίδει «άρωμα ευρωεκλογών». Από την πλευρά της εκλογικής γεωγραφίας (και μόνον), κάνει τις βουλευτικές του περασμένου Οκτωβρίου να φαντάζουν «παρένθεση». Ως εάν να επρόκειτο για εκλογές «έκτακτου χαρακτήρα», με χαρακτηριστικά, όχι σταθερής, αλλά «στιγμιαίας» πολιτικής εκπροσώπησης.
Επιπλέον, η τάση αποχής εδραιώνεται ως ιδεολογικά και πολιτικά νομιμοποιημένη επιλογή εκλογικής πρακτικής για ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.