Τα λεφτόδεντρα, οι νέες «αυταπάτες» και τα σενάρια αστάθειας
Σκληρά θα είναι τα διλήμματα στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν γίνουν.
Σκληρά θα είναι τα διλήμματα στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν γίνουν.
Έχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά, η για δεύτερη φορά αριστερά, στην κυβέρνηση. Εάν ο κ. Τσίπρας είναι ο επόμενος πρωθυπουργός δεν κρύβει τα χαρτιά του, παρουσιάζει πολύ καθαρά τι σκέφτεται να κάνει. Και μην πούμε α, τα λέει ο Πολάκης. Τσίπρας – Πολάκης είναι ένα και το αυτό. Το στυλ και το ύφος αλλάζει. Κι αυτό όχι πάντα αλλά μερικές φορές.
Η ουσία είναι η ίδια. Η στρατηγική έχει αποφασιστεί και ξετυλίγεται. Παραπέμπει στις μέρες του 2014. Και καλά τότε υπήρχαν ακόμη «αυταπάτες». Σήμερα είναι απολύτως συνειδητές οι επιλογές διακυβέρνησης που σκοπεύει να εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ εάν ξαναέρθει στην εξουσία. Ας δούμε μια προς μια τις μεγάλες παγίδες που δείχνουν ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος η χώρα να μπει σε νέες περιπέτειες:
Ο έλεγχος των «αρμών της εξουσίας» παραμένει το ζητούμενο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε μετανιωμένος που δεν το πέτυχε την πρώτη φορά. Ο Πολάκης το εξήγησε πως το εννοούν σε ότι αφορά στη Δικαιοσύνη. Οι παλιοί δικαστές να βγουν με εθελούσια έξοδο και οι νέοι θα εκπαιδευτούν σε μια δεύτερη σχολή δικαστών που θα δημιουργηθεί. Και όλα αυτά την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοιχτές δικαστικές υποθέσεις για «πολιτική σκευωρία» στη Novartis και την προσπάθεια να δημιουργήσει συριζοκάναλο με βοσκοτόπια.
Η κρατικοποίηση της μιας εκ των τεσσάρων συστημικών τραπεζών είναι επίσης στο τραπέζι, για την οποία εάν ποτέ συνέβαινε, ο Ελληνας φορολογούμενος θα πλήρωνε τα σπασμένα. Αλλά και Χουντίνι να διέθετε μια υποτιθέμενη νέα κυβέρνηση Τσίπρα δεν θα την άφηνε η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα να μετατρέψει με το έτσι θέλω, μια συστημική τράπεζα σε κρατική, δεδομένου ότι δεν είμαστε Βόρεια Κορέα αλλά ένα κράτος – μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης.
Η επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ είναι το άλλο αφήγημα το οποίο έγινε σημαία και επίσης είναι εκτός τόπου και χρόνου. Νοστάλγησαν στην Κουμουνδούρου, τα χρόνια της παταγώδους αποτυχίας της διαχείρισης της όταν όδευε προς χρεοκοπία, η αξία της μετοχής ήταν ένα ευρώ ενώ σήμερα είναι γύρω στα εννέα; Αλλά μια υποτιθέμενη κυβέρνηση Τσίπρα που θα βρει τα αρκετά δισεκατομμύρια που χρειάζονται για να ξαναγοράσει τα ποσοστά που πουλήθηκαν μεταξύ άλλων και σε διεθνείς κολοσσούς; Θα ασκήσουν το σπορ που γνωρίζουν καλά, της φορολαίλαπας;
Η άλλη γνωστή καραμέλα είναι τα λεφτόδεντρα που εκφράζονται με πλειοδοσίες, χωρίς κανένα δημοσιονομικό αποτύπωμα, σε κάθε παροχή που δίνει ή δεν δίνει η κυβέρνηση που έχει και την ευθύνη των δημόσιων δημοσιονομικών. Οι «χουβαρντάδες» του ΣΥΡΙΖΑ που τώρα ζητούν μειώσεις στους φόρους είναι αυτοί που εκτόξευσαν την εισφορά αλληλεγγύης από το 2,2% στο 10%, αύξησαν τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 20%, τον ΦΠΑ τον ανέβασαν στο 24% παντού, φορολόγησαν από το πρώτο ευρώ τις κοινοτικές επιδοτήσεις για τους αγρότες, υπερδιπλασίασαν τις ασφαλιστικές εισφορές, αύξησαν στο 100% την προκαταβολή έναντι του επόμενου έτους για τους φορολογικά υπόχρεους.
Δεν διαφωνώ ότι υπάρχει κι ένας σωστός πυρήνας στον προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι οι τράπεζες ενώ έχουν δεχθεί τόσα δισεκ. ευρώ σε καταθέσεις, δεν ανοίγουν όσο έχουν πλέον την δυνατότητα τις στρόφιγγες για δάνεια στους μικρομεσαίους ή ότι ο ΔΕΔΔΗΕ κάνει μέρες να αποκαταστήσει τις ζημιές και εφαρμόζει την επικοινωνία της αφωνίας στους ταλαιπωρημένους πολίτες που πασχίζουν να πιάσουν γραμμή με κομμένο το ρεύμα από το χιόνι.
Οι λύσεις όμως που προτείνει παραπέμπουν στα «ηρωικά» που έλεγε πριν τις εκλογες του 2015, ότι μέρα μεσημέρι η Μέρκελ θα πει ναι στα αιτήματα του ΣΥΡΙΖΑ, ή την καταστροφική βαρουφακιάδα που μας οδήγησε στο τρίτο και αχρείαστο μνημόνιο.
Η Ελλάδα του 2022 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2014- 2015.
Τίποτα δεν θα γίνει από όλες αυτές της υπερμεγέθους αβασιμότητας πολιτικές εξαγγελίες. Ποιος είναι ο κίνδυνος; Όσο θα πλησιάζουμε προς τις κάλπες να ακούγεται αυτό το λαϊκό αφήγημα για ψηφοθηρικούς λόγους και σε συνδυασμό με την απλή αναλογική με την οποία θα γίνουν οι πρώτες εκλογές – και αυτή δημιούργημα του ΣΥΡΙΖΑ – να εντείνει την αβεβαιότητα και αστάθεια υπονομεύοντας μεταξύ άλλων και την επενδυτική βαθμίδα στην οποία προσδοκά η σημερινή κυβέρνηση για να πάψει η χώρα να δανείζεται ακριβά, να αποτελεί αξιόπιστο επενδυτικό προορισμό και να συνεχίζει στο δρόμο της ανάπτυξης.
Καθαρή θέση για όλα αυτά θα πρέπει να πάρει και το ΚΙΝ.ΑΛ – ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Πιστεύει στην ανάγκη ελέγχου των αρμών της εξουσίας και της Δικαιοσύνης; Στην κρατικοποίηση συστημικής τράπεζας; Στην επαναγορά της ΔΕΗ και του ΔΕΔΔΗΕ;
Σκληρά θα είναι τα διλήμματα στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν γίνουν. Οι πολίτες θα αποφασίσουν ποιον εμπιστεύονται περισσότερο, τον Μητσοτάκη ή τον Τσίπρα, μια αυτοδύναμη κυβέρνηση της ΝΔ ή μια κυβέρνηση συνεργασίας. Και κυρίως εάν θα αποφασίσει εάν θέλει να πάρει το ρίσκο για νέες περιπέτειες ή να πάει στην επόμενη μέρα.
ολες οι ειδησεις
- Πολυτεχνείο 1973: Η Ελληνική Ραδιοφωνία μεταδίδει για νεκρούς – Το συγκλονιστικό ηχητικό ντοκουμέντο
- Θεωρίες συνωμοσίας: Τι υποτίθεται ότι θα συμβεί στον πλανήτη απόψε στις 21:20; – Η αλήθεια για την Ελλάδα
- Άριελ Κωνσταντινίδη: Η γνωριμία με τους γιατρούς στην υπόθεση Μαζωνάκη – «Κάναμε παρέα μέχρι το 2015»
- Βίκυ Καγιά: Η Ναόμι Κάμπελ άρπαξε τα ρούχα της λίγο πριν από επίδειξη μόδας στο Μιλάνο – «Ήμουν σαν τσουβάλι»
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr