Τα όμορφα κυβερνητικά σχέδια, όμορφα καίγονται

Προφανώς μετά από μία πολύνεκρη πύρινη τραγωδία είναι ενδεχομένως ανοίκειο να επιλέγεις τίτλους συναφείς. Ωστόσο στην περίπτωση της Ανατολικής Αττικής αυτό ακριβώς συμβαίνει.

Το μέγεθος της τραγωδίας, η απώλεια δεκάδων ανθρώπων και η καταστροφή περιουσιών και φυσικού περιβάλλοντος, «έκαψαν» και τα κυβερνητικά σχέδια με ορίζοντα τις κάλπες.

Για την ακρίβεια, δεν ήταν μόνον αυτή καθεαυτή η τραγωδία, που αποκάλυψε την ελλιπή προετοιμασία των κρατικών υπηρεσιών και την αδυναμία τους να αντιδράσουν σε ακραίες καταστάσεις, αλλά η μετέπειτα διαχείριση που κόστισε περισσότερο στην κυβέρνηση. Από την περίφημη σύσκεψη τα μεσάνυχτα της 23ης Ιουλίου μέχρι και την κοινή συνέντευξη της Πέμπτης, όπου οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι «όλα έγιναν καλά» και από την εξαφάνιση κεντρικών πρωταγωνιστών της κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης μέχρι την ασύστολη παρουσία άλλων, το κυβερνητικό στρατόπεδο πορεύθηκε με πρωτόγνωρο κυνισμό.

Ο Πρωθυπουργός αρνήθηκε τις εισηγήσεις για άμεσες αλλαγές σε κυβέρνηση και σώματα ασφαλείας και, εκ των πραγμάτων, στήριξε και χρεώθηκε τους χειρισμούς που έγιναν. Οι αποχωρήσεις Τόσκα, των δύο Αρχηγών και του ΓΓ Πολιτικής Προστασίας Γ. Καπάκη ήρθαν πολύ αργά και, τελικά, εμφανίστηκαν ως επιβεβλημένες κινήσεις για να εκτονωθεί η πίεση.

Η πυρκαγιά στο Μάτι καψάλισε τα πολιτικά και επικοινωνιακά σχέδια της κυβέρνησης και η διαχείρισή της, στη συνέχεια, τα αποτέφρωσε. Πλέον, ο κ. Τσίπρας είναι αναγκασμένος να παίξει άμυνα και να ελπίζει ότι προϊόντος του χρόνου θα μπορέσει να ανακτήσει κάτι από τα πολλά που απώλεσε τις προηγούμενες ημέρες.

Σε επίπεδο σχεδιασμού αυτό συνεπάγεται πολύ συγκεκριμένα πράγματα, με πρώτο το χρόνο προς τις κάλπες. 

Δεδομένου ότι καμία κυβέρνηση δεν επιλέγει να προκαλέσει εκλογές σε μία δυσμενή για την ίδια συγκυρία, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι μπαίνει οριστικά στο συρτάρι το σενάριο των αιφνίδιων εκλογών το φθινόπωρο. Δεν ήταν, ούτως ή άλλως, το πλέον πιθανό ενδεχόμενο αλλά συζητείτο. Θα μπορούσε να υλοποιηθεί μόνον εάν ο κ. Τσίπρας προχωρούσε, αστραπιαία, σε καρατομήσεις (τις οποίες έκανε πολύ αργά), εξαγγελίες για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για το περιβάλλον (κάποια πράγματα εξαγγέλθηκαν χθες) και αναδιάρθρωση της Πολιτικής Προστασίας (οι ανακοινώσεις αναμένονται αύριο) και επέλεγε μία άμεση προσφυγή στις κάλπες με το αίτημα να λάβει εντολή επανίδρυσης του κράτους που «οι προηγούμενοι έκτισαν και απέτυχε στο Μάτι». 

Δεν το έπραξε. Συνεπώς, η κυβέρνηση θα πορευθεί όπως μπορεί με απώτερο στόχο πλέον τις «πολυεκλογές» του Μαΐου (εθνικές, ευρωεκλογές, αυτοδιοικητικές).

Μέχρι τότε, ωστόσο, τα βήματά της κάθε άλλο παρά ασφαλή είναι.

Η προγραμματισμένη για τις 21 Αυγούστου έξοδος από τα μνημόνια δεν θα έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Πως θα μπορούσε άλλωστε με τις μνήμες από το Μάτι νωπές; Έτσι τα σενάρια περί Πνύκας ή Καστελόριζου μπαίνουν στον πάγο και το Μαξίμου αναμένεται να κινηθεί σε πιο σεμνούς τόνους. 

Επικίνδυνη έξοδος στη ΔΕΘ

Επόμενο ορόσημο αποτελεί η άνοδος του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Μία, ούτως ή άλλως, δύσκολη επιχείρησε έχει, μετά το Μάτι, ακόμη υψηλότερο βαθμό επικινδυνότητας. Διότι δεν θα κληθεί μόνον να διαχειριστεί την πρόσφατη τραγωδία και τις αντιδράσεις στην οικονομική πολιτική αλλά, πρωταρχικά, τη Συμφωνία των Πρεσπών για το όνομα της ΠΓΔΜ. Υπόθεση που συνιστά casus belli για τους βορειοελλαδίτες, που θεωρούν την παρουσία του κ. Τσίπρα στη ΔΕΘ ως μία καλή ευκαιρία για ένα ακόμη, μαζικό, συλλαλητήριο. 

Ο Πρωθυπουργός, στη Θεσσαλονίκη, θα επιχειρήσει να δώσει εικόνα επανεκκίνησης, τόσο στην οικονομία λόγω της «εξόδου» από τα μνημόνια όσο και στη δημόσια διοίκηση, ως αντίδραση στην τραγωδία της Ανατολικής Αττικής. Αρκεί, βέβαια, μέχρι τότε να έχουν πέσει οι πρώτες αυθαίρετες μάντρες και να έχει σηματοδοτηθεί η εκ βάθρων αναδιάρθρωση της πολιτικής προστασίας και του τρόπου λειτουργίας της κρατικής μηχανής. Το ίδιο, όπως όλα δείχνουν, θα έχει επιδιώξει να πράξει και για την κυβέρνησή του, μέσω και του ανασχηματισμού που όλα δείχνουν ότι θα έχει προηγηθεί.

Αρκούν αυτά; Πιθανότα όχι. Γι αυτό, άλλωστε, είτε στη ΔΕΘ, είτε λίγο αργότερα με την κατάθεση του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση θα ρίξει στο τραπέζι την «13η σύνταξη» αλλά και την αναστολή των νέων περικοπών, ενδεχομένως και χωρίς τη ρητή συμφωνία των εταίρων.

Τα Σκόπια και η συμφωνία των Πρεσπών

Εφόσον, δεν υπάρξει ένα νέο δυστύχημα, ο κ. Τσίπρας θα επιδιώξει να φτάσει μέχρι τα τέλη του έτους, να δώσει και τις παροχές και από εκεί και πέρα να υπολογίσει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει. Ορόσημο σε αυτή την πορεία αποτελεί το ζήτημα της «Βόρειας Μακεδονίας» καθώς, μέχρι τότε, η συμφωνία πιθανόν να έχει εγκριθεί μέσω του δημοψηφίσματος στη γείτονα και να έχουν προχωρήσει και οι προαπαιτούμενες συνταγματικές αλλαγές.

Σύμφωνα με το Ζόραν Ζάεφ, και εφόσον η συμφωνία εγκριθεί στο Δημοψήφισμα της 30ης Σεπτεμβρίου, θα απαιτηθεί περίοδος περίπου 100 ημερών για την έγκριση της αναθεώρησης του Συντάγματος από τη Βουλή στα Σκόπια. Θεωρητικώς, λοιπόν, από τις 15 Ιανουαρίου και μετά, ο κ. Τσίπρας θα μετράει αντίστροφα προκειμένου, εφόσον δεν μεταβάλλει άποψη και το αφήσει για την επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη, να φέρει τη συμφωνία στη Βουλή, να την ψηφίσει, με τη συνδρομή και βουλευτών του κέντρου, και παράλληλα να διαπιστωθεί η απώλεια της πλειοψηφίας καθώς θεωρείται δεδομένο ότι ο κυβερνητικός του εταίρος, Πάνος Καμμένος, θα καταψηφίσει. 

Δεδομένου, δε, ότι οι ευρωεκλογές και οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για τις 26 Μαϊου, όλα τα παραπάνω θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί τις πρώτες ημέρες του Απριλίου ώστε αμέσως μετά το Πάσχα στις 29 Απριλίου, η χώρα να εισέλθει στην τελική προεκλογική ευθεία.