Tα χρυσοπληρωμένα καργιόλια No 2

Παρατηρείται μια αδιαφορία, στην καλυτέρα των περιπτώσεων, για την τριήμερη- μέσα σε μια εβδομάδα, απεργία των δημοσιογράφων.

Ενίοτε η αδιαφορία αυτή, μετεξελίσσεται σε καγχασμό, ακόμα και χαιρεκακία. Λάθος, αλλά στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Υπάρχει μνήμη σε αυτή τη χώρα. Όλοι θυμούνται τους πρόθυμους- αργυρώνητους κονδυλοφόρους και ματσουκοφόρους να επιτίθενται μανιασμένα σε οποιαδήποτε κοινωνική τάξη διεκδικούσε. Να διεκπεραιώνουν  το βρόμικο παιχνίδι της εκάστοτε κυβέρνησης, με αντάλλαγμα την εύνοια των αφεντικών που με την σειρά τους κέρδιζαν εκατομμύρια από τις λεγόμενες παράπλευρες δραστηριότητες. Συνεχίζουν να το κάνουν και τώρα. Που το σινάφι πάει κατά διαόλου.

Αυτά, τα χρυσοπληρωμένα καργιόλια, είναι μια μικρή μειοψηφία. Οι πολλοί, δίνουν μάχη για να ζήσουν τις οικογένειές τους με αξιοπρέπεια. Ωστόσο η κοινή γνώμη γνωρίζει τους λίγους και από αυτούς κρίνει τους δημοσιογράφους.. Λάθος, αλλά στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Την Τρίτη, την Παρασκευή και το Σάββατο, οι δημοσιογράφοι θα απεργήσουν. Για τις απολύσεις, τις περικοπές, την τρομοκρατία, για να διασφαλίσουν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Μαζί τους θα απεργήσουν κάποια χρυσοπληρωμένα καργιόλια- δεν μπορούν να κάνουν και διαφορετικά.

Ωστόσο, κάποια άλλα χρυσοπληρωμένα καργιόλια, θα γίνουν και πάλι @περγοσπάστες. Διαφωνούν λένε με την ΕΣΗΕΑ και δεν απεργούν.

Και εμείς διαφωνούμε με τους χειρισμούς του επαγγελματικού μας σωματείου. Δεν διατυπώνουμε δημοσίως αυτά που πιστεύουμε, γιατί εμπίπτουν στο νόμο περί ασέμνων- θα θεωρηθούμε υβριστές.
Θα απεργήσουμε όμως. Για τη Μαρία που απολύθηκε. Για τον Παύλο που δεν έχει λεφτά να πάρει δώρο στο παιδί του. Για τον Θανάση που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του. Για να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια- όπως τότε που ξεκινήσαμε, κάποιες δεκαετίες πριν. Για να ζητήσουμε συγνώμη από μια γενιά που- αν δεν αντιδράσουμε- την καταδικάζουμε. Από τη Χριστιάνα, τον Νίκο, τον Θόδωρο.

Τα χρυσοπληρωμένα καργιόλια που θα γίνουν @περγοσπάστες, είναι της αρμοδιότητας της ΕΣΗΕΑ και των απεργιακών επιτροπών. Και των πολιτών που αναζητούν ενημέρωση και τους επιβραβεύουν τις μέρες της απεργίας. Αυτοί στον δρόμο τους και εμείς στον δικό μας.

Ως επίλογο, δημοσιεύουμε και πάλι ένα μικρό απόσπασμα από το άρθρο του Στάθη (στην Ελευθεροτυπία) που μας έδωσε και τον τίτλο της ανάρτησης:
«Θα την πληρώσει όλος ο κλάδος -όχι όμως και οι σμπίροι! οι περισσότεροι απ’ αυτούς θα επιβιώσουν. Όμως ο λαός κινδυνεύει να χάσει κι άλλα απ’ τους ελάχιστους προμαχώνες που του έχουν μείνει. Ένας απ’ αυτούς είναι ο Τύπος, παρά τις παθογένειές του. Στο εξής πιο συρρικνωμένος, πιο αποψιλωμένος, πιο φοβισμένος, πιο φοβικά θα γράφει και θα μιλάει. Μεγάλο κακό…»