Τέμπη: Ασέβεια προς τους νεκρούς η μη απονομή δικαιοσύνης

Όταν μια χώρα πενθεί, δεν υπάρχουν λέξεις να χωρέσουν αυτήν την τραγωδία.

Όταν πατέρας και μάνα ψάχνουν ακόμη τα παιδιά τους.

Όταν πολλοί θα κηδεύσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα σε άδεια φέρετρα…

Και όταν πολλά «γιατί» ζητάνε απαντήσεις.

Δεν το χωράει ο νους ανθρώπου ότι δύο αμαξοστοιχίες κινούνταν για τόση ώρα στην ίδια γραμμή!

Πώς γίνεται τόσες ψυχές να χάνονται και πολλές περισσότερες να κινδυνεύουν;

Είναι στιγμές βαθιάς οδύνης και θλίψης. Ζούμε μια αδιανόητη τραγωδία με δεκάδες νεκρούς μεταξύ των οποίων δυστυχώς και πολλά νέα παιδιά.

Ναι την πρώτη και κύρια ευθύνη για την πολύνεκρη τραγωδία στα Τέμπη τη φέρει ο σταθμάρχης της Λάρισας, που δεν έκανε καλά τη δουλειά του.

Ευθύνη όμως έχουν ακόμη αυτοί που τον τοποθέτησαν στη θέση αυτή χωρίς να έχει επαρκή εκπαίδευση και χωρίς να συνοδεύεται από έναν ακόμη σταθμάρχη, όπως γίνεται σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.

Ευθύνη έχουν αυτοί που δεν προνόησαν εδώ και μία δεκαετία να ολοκληρωθούν οι διαγωνισμοί για την τοποθέτηση συστημάτων τηλεματικής και τηλεδιοίκησης σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο.

Ευθύνη έχουν αυτοί που αγνόησαν τις καταγγελίες, ανέχθηκαν τις ελλείψεις, αδιαφόρησαν για τα σήματα κινδύνου, κακοδιαχειρίστηκαν τους ευρωπαϊκούς πόρους.

Ευθύνη έχουν αυτοί που άφησαν να απαξιωθεί ένας φθηνός τρόπος μετακίνησης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μια προαναγγελθείσα τραγωδία. Το μαρτυρούν οι καταγγελίες των ίδιων των εργαζόμενων στον Σιδηρόδρομο, οι οποίες έχουν εκφραστεί με επιστολές, παραιτήσεις και προειδοποιήσεις ακόμα και μέσω εξωδίκων.

Κάθε προσπάθεια απόκρυψης και συγκάλυψης της αλήθειας για την τραγωδία των Τεμπών αποτελεί ασέβεια προς τους νεκρούς. Η επιλογή δεν μπορεί παρά να είναι μία: Δικαιοσύνη! Και το «μαχαίρι στο κόκαλο» όχι μόνο στον σταθμάρχη αλλά και σε όλους όσοι ευθύνονται από όπου και αν προέρχονται όσο ψηλά και αν βρίσκονται.

Για όσους πραγματικά σέβονται τις ζωές που χάθηκαν άδικα, τις οικογένειές τους, όλους όσοι αγωνιούν για το πώς και γιατί φτάσαμε στο πολύνεκρο δράμα, η δικαιοσύνη είναι μονόδρομος χωρίς επικοινωνιακά τεχνάσματα, απόπειρες συμψηφισμού και διαχρονικές δικαιολογίες.

• Τραγωδία στα Τέμπη