Τέμπη: «Προσοχή στον καπνό, σκοτώνει» – Η κατάθεση-σοκ επιβάτη για την τραγωδία

“Φωνές, πανικός, παιδιά να κλαίνε, να ηχούν στα αυτιά μου και να σφίγγεται η καρδιά μου. Θεέ μου, δώσε μου δύναμη.” Αυτή είναι η συγκλονιστική περιγραφή επιβάτη, ο οποίος είναι και αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, στην Intercity 62 το μοιραίο βράδυ της τραγωδίας των Τεμπών. Τα όσα έζησε αποτύπωσε στην κατάθεσή του στον Εφέτη Ανακριτή.

Ήταν επιβάτης στο βαγόνι με τον αριθμό 7 όταν ξαφνικά «ένας τρομακτικός, εκκωφαντικός, μεταλλικός κρότος αντηχεί στα αυτιά μας και σε κλάσματα δευτερολέπτου νιώθουμε τη βίαιη ορμή του απότομου σταματήματος και να σβήνουν τα φώτα του βαγονιού. Μέσα στο σκοτάδι ο φίλος μου, μου λέει: “Εκτροχιάστηκε το τρένο”». Ακολουθούν στιγμές πανικού. Κάποιοι φωνάζουν αν υπάρχει γιατρός στο βαγόνι προσπαθώντας ταυτόχρονα να βγουν έξω από αυτό.

Ο αξιωματικός μαζί με έναν συνάδελφό του προχωρούν προς τα μπροστινά βαγόνια για να βοηθήσουν άλλους επιβάτες. «Συνεχίζουμε στο τέταρτο βαγόνι. Εκεί αρχίζει η έντονη μυρωδιά καπνού – καμένου πλαστικού. Από τη στιγμή που μύρισα τον καπνό, ψάχνω να δω μέσα στο σκοτάδι που έχουμε βάλει τον φακό από τα κινητά, να δούμε μήπως υπάρχει κάποια μάνικα. Βλέπω στο πάτωμα έναν πυροσβεστήρα και τον παίρνω μαζί μου. Λέω στο συνάδελφό μου: “Προτείνω να μην πάμε άλλο μπροστά από εδώ λόγω του καπνού! Πάμε απ’ έξω να δούμε τι γίνεται να βοηθήσουμε.”

Η σκέψη που μου πέρασε από το μυαλό ήταν: “Προσοχή στον καπνό. Σκοτώνει.”» Όσο προχωρούν μπροστά, αποτυπώνεται και το μέγεθος της τραγωδίας. «Βλέπουμε να έχει διπλώσει το τρένο, να υπάρχουν παντού κομμένα μέταλλα, μία άμορφη μάζα σιδερικών. Το ένα βαγόνι να είναι το μισό στον αέρα και το άλλο στο έδαφος. Η φωτιά στο βαγόνι αυτό είχε ξεκινήσει να φουντώνει. Εκεί ο συνάδελφός μου, μου λέει: “Σίγουρα υπάρχουν νεκροί και αυτοί είναι πολλοί.”» Όταν φθάνουν στο ξέφωτο, καταλαβαίνουν τι έχει συμβεί. Ότι έχουν συγκρουστεί τα δύο τρένα.

«Εκεί μπροστά μας υπήρχαν ξαπλωμένα 4 άτομα σε κακή κατάσταση, χτυπημένα. Επίσης μία κοπέλα όρθια και ακόμη ένας νεαρός. Αφού φτάσαμε, φώναξα σε αυτούς που ήταν όρθιοι: “Κρατήστε τους ξύπνιους. Μιλάτε τους συνεχώς.”» Η επόμενη κίνηση ήταν να πάνε κοντά στους τραυματίες. «Πήγα σε μία κοπέλα που ήταν ανάσκελα και της μιλάω: “Πονάω, πονάω, πονάω”, μου λέει. Προσπαθώ να δω πού έχει χτυπήσει. Μου λέει ότι πονάει ολόκληρη, δεν νιώθει το σώμα της.» Τότε καταλαβαίνει ότι το τραύμα της είναι πολύ σοβαρό.

«Βγάζω τη ζώνη μου και προσπαθώ να της δέσω το μηρό, τουλάχιστον να μην πεθάνει από αιμορραγία. Βλέπω ότι δεν τα καταφέρνω και ζητάω από μια κοπέλα αν έχει κανένα σχοινί, ιμάντα. Μου δίνει έναν ιμάντα, μάλλον από τσάντα, και της δένω το μηρό.» «Την έβγαλα από τη φωτιά.» Ο αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, στη συνέχεια, περιγράφει πώς εντοπίζει μία κοπέλα από τη φωνή, τη στιγμή που η φωτιά συνεχώς φούντωνε. «Ξεκινώ, αλλά δεν μπορούσα να πλησιάσω λόγω της φωτιάς. Φωνάζω το συνάδελφό μου: “Πάρε τον πυροσβεστήρα, ρίξε μου να μπορώ να περπατήσω, να πάω να την τραβήξω.”

Αμέσως έτσι και έγινε. Πάω, την πιάνω από πίσω στη ζώνη και από τα ρούχα της την τράβηξα. Τώρα που βρήκα αυτή τη δύναμη να σηκώσω έναν άνθρωπο, δεν ξέρω.» Λίγα λεπτά αργότερα άρχισαν να φθάνουν οι αρχές. «Φωνάζαμε να μην μετακινηθεί κανένας από τους τραυματίες μέχρι να έρθουν τα ασθενοφόρα.»

• Τέμπη
• Τραγωδία στα Τέμπη