Το αθόρυβο έργο της Γωγώς και οι δωρεές στη «Φλόγα» – Η στενή φίλη που στηρίζει το σωματείο (Βίντεο)

Η απώλεια της Γωγώ Μαστροκώστα αφήνει πίσω της ένα κενό που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις, αλλά ακόμη πιο δύσκολα μετριέται με τη δημόσια εικόνα της. Πίσω από τα φώτα και τη δημοσιότητα, υπήρξε μια διαδρομή σιωπηλής προσφοράς, στήριξης και αλληλεγγύης προς ανθρώπους που έδιναν τη δική τους μάχη με τον καρκίνο και τις νεοπλασματικές ασθένειες.

 

Στην εξόδιο ακολουθία, ο Τραϊανός Δέλλας, μέσα από τον επικήδειό του, στάθηκε σε μια πλευρά της προσωπικότητάς της που δεν χρειάστηκε ποτέ προβολή για να υπάρξει. Όπως τόνισε, η παρουσία της δεν ήταν απλώς προσωπική ή οικογενειακή, αλλά είχε αφήσει ένα αποτύπωμα ουσιαστικό σε πολλές γυναίκες που βρέθηκαν αντιμέτωπες με δύσκολες δοκιμασίες.

Εκεί ειπώθηκε και κάτι που συμπυκνώνει αυτή τη διαδρομή: ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο της Γωγώς, γιατί αυτό το έργο, όσο αθόρυβο κι αν ήταν δημόσια, υπήρξε τεράστιο στην πράξη και στην ανθρώπινη διάσταση. Δεν χρειάστηκε ποτέ να γίνει σημαία ή αφήγηση· ήταν απλώς μια συνεχής πράξη προσφοράς.

Η επιθυμία της οικογένειας, αντί στεφάνων, να ενισχυθεί ο Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Η Φλόγα», δεν ήταν μια τυπική επιλογή, αλλά μια συνειδητή συνέχεια μιας στάσης ζωής. Η Φλόγα αποτέλεσε για χρόνια σημείο αναφοράς για τη στήριξη παιδιών και οικογενειών που δίνουν μάχη με τον καρκίνο, έναν χώρο όπου η προσφορά μετριέται σε πράξεις και όχι σε δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, άνθρωποι του στενού κύκλου, όπως η Κέλλυ Κελεκίδου, είχαν συμβάλει διαχρονικά με διακριτικότητα και συνέπεια, επισκεπτόμενοι τον ξενώνα της «Φλόγας» στο Γουδή και στηρίζοντας δράσεις και πρωτοβουλίες για τις οικογένειες των παιδιών. Συναυλίες, εκδηλώσεις και προσωπική παρουσία έγιναν εργαλεία ουσιαστικής βοήθειας, μακριά από την ανάγκη δημοσιότητας.

Η κοινή πορεία όλων αυτών των ανθρώπων δεν βασίστηκε ποτέ στη δημόσια προβολή, αλλά στη σιωπηλή συνέπεια. Στην πράξη, όχι στη δήλωση. Σε μια διαρκή παρουσία δίπλα σε όσους είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητούν αναγνώριση.

Σήμερα, η συνέχεια αυτού του έργου περνά στη Βικτώρια, η οποία, όπως τονίζεται, είναι αποφασισμένη να κρατήσει ζωντανή αυτή την προσφορά και να μην επιτρέψει να σβήσει η μνήμη και η ουσία της προσπάθειας της μητέρας της.

 

Μια συνέχεια που δεν στηρίζεται στη θλίψη, αλλά στη δέσμευση ότι ό,τι χτίστηκε με αγάπη και σιωπή, θα συνεχίσει να υπάρχει με τον ίδιο τρόπο.

• Γωγώ Μαστροκώστα
• κηδεία