Το διπλό μήνυμα Καραμανλή – Ο Σαμαράς στρώνει το αφήγημα και με… τρακτέρ – Αν το Παλλάς «βύθισε» τον Φάμελλο, η «Αυγή» τον άφησε… γυμνό – Κάπως αργά, σύντροφοι…

Όταν ο Κώστας Καραμανλής αποφασίζει να βγει από τη σιωπή του, στο Μαξίμου δεν… αλλάζουν πλευρό στον καναπέ. Και αυτή τη φορά, ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίζεται σε ένα «πέρασμα». Με διπλή εμφάνιση – και μάλιστα σε πεδία που μόνο τυχαία δεν είναι.

Πρώτος σταθμός η Ξάνθη, όπου ως πρόεδρος της ΣΕΚΕ μίλησε με έμφαση για την ανάγκη σχεδίου στήριξης του αγροτικού κόσμου, σε μια στιγμή που τα τρακτέρ βρίσκονται ήδη στη διαδικασία… προθέρμανσης. Το μήνυμα; Σαφές, ηχηρό και με παραλήπτη. «Ήρθε η στιγμή να απαντήσουμε στην αγωνία της υπαίθρου», είπε – κι αν αυτό δεν ακούστηκε στην Ηρώδου Αττικού, τότε κάποιος έχει χαμηλώσει πολύ την ένταση.

Ο δεύτερος σταθμός γράφεται σήμερα στο πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο, όπου ο Καραμανλής θα βρεθεί δίπλα στον Ευάγγελο Βενιζέλο για τα 15 χρόνια της «Δημοκρατίας», συζητώντας περί «κρίσης της Δημοκρατίας σήμερα». Όταν δύο πρώην, με τόσο βαρύ πολιτικό αποτύπωμα, συναντιούνται σε μια εποχή πολιτικής ρευστότητας, δεν κάνεις απλώς εκδήλωση. Στέλνεις μήνυμα.

Κι αν κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία επιμένουν ότι όλα είναι «συμπτώσεις», οι κακές γλώσσες μιλούν για μια υπόγεια επανατοποθέτηση του καραμανλικού πυρήνα στο πολιτικό σκηνικό. Σαν να λέμε: ο Κώστας στέλνει μήνυμα – διακριτικά μεν, αλλά όχι… αθόρυβα.

Ο Σαμαράς στρώνει το αφήγημα και με… τρακτέρ – Και το νέο κόμμα πλησιάζει

Ο Αντώνης Σαμαράς συνεχίζει τις παρεμβάσεις του με ρυθμό… προεκλογικής εκκίνησης. Κάθε δήλωση, κάθε αιχμή, κάθε υπαινιγμός λειτουργεί σαν ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ του νέου αφηγήματος που χτίζει: το αφήγημα της επιστροφής.

Η στήριξή του στους αγρότες, οι βολές στο «δήθεν επιτελικό κράτος», η κριτική στην Ευρώπη και η προειδοποίηση ότι «χωρίς αγρότες δεν υπάρχει χώρα» δεν είναι απλές τοποθετήσεις. Είναι γραμμή πλεύσης. Και όπως λένε οι γνωρίζοντες, ο πρώην πρωθυπουργός δεν κινείται ποτέ χωρίς σχέδιο.

Το Μαξίμου παρακολουθεί. Το κομματικό ακροατήριο «σφυρίζει». Και οι κακές γλώσσες επιμένουν: ο Σαμαράς δεν σχολιάζει την επικαιρότητα — προετοιμάζει το έδαφος για νέο πολιτικό φορέα, ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, κοντά στις εκλογές. Και κάπως έτσι, το παρασκήνιο αρχίζει να θυμίζει λιγότερο ΝΔ και περισσότερο… προθάλαμο νέας Δεξιάς.

Στην Κουμουνδούρου σήμερα χτύπησε… συναγερμός. Το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» με τίτλο «ΣΥΡΙΖΑ – Τσίπρας: Βίοι παράλληλοι» όχι μόνο δεν πέρασε απαρατήρητο, αλλά λειτούργησε σαν βολή μέσα στο ίδιο το κόμμα. Το αποτέλεσμα; Ο διευθυντής της εφημερίδας Σπύρος Σουρμελίδης παραιτήθηκε – και η παραίτηση έγινε δεκτή χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Οι διαρροές της Κουμουνδούρου ήταν πιο καθαρές από ποτέ: «Το πρωτοσέλιδο δεν απηχεί τις απόψεις του κόμματος». Με άλλα λόγια, το μαγαζί έχει γραμμή – και δεν είναι αυτή που γράφουν οι συντάκτες. Στην πραγματικότητα, ήταν η πιο ηχηρή απόδειξη ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να καθορίζει την ατζέντα του χώρου, ακόμη κι όταν ο Σωκράτης Φάμελλος προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα.

Το πρωτοσέλιδο, που μιλούσε για «βεβιασμένη ανασύνθεση» και «παράλληλους δρόμους», άγγιξε νεύρο. Έδειξε ότι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ άλλοι βλέπουν «επιστροφή Τσίπρα», άλλοι «αναγκαστικό διαζύγιο» και άλλοι απλώς χάνονται σε έναν ευρύτερο εσωκομματικό χάρτη όπου κανείς δεν ξέρει ποιος είναι με ποιον. Και σα να μην έφτανε αυτό, στην ίδια σελίδα φιλοξενείται άρθρο του Γιάννη Μπουλέκου που λέει… κατάμουτρα ότι η ανασύνθεση «δεν θα γίνει πάνω σε πρόσωπα» και πως δεν χρειάζεται «νέος μεσσίας». Σαν να λέμε: το κόμμα στέλνει σήμα ότι δεν θα γίνει ούτε «rebranding» Τσίπρα ούτε παλινόρθωση παλιών μηχανισμών.

Το μήνυμα όμως που έφτασε προς τα έξω είναι άλλο: Στον ΣΥΡΙΖΑ οι γραμμές μπερδεύτηκαν, τα νεύρα σπάνε και ο Τσίπρας –ακόμα και εκτός κόμματος– συνεχίζει να τους διαλύει τον σχεδιασμό. – Αν στο Παλλάς ο Αλέξης Τσίπρας εξευτέλισε τον Φάμελλο στον εξώστη με τα γεγονότα στην Αυγή έδειξε ποιος είναι το αφεντικό και τον άφησε… γυμνό
Και κάπου εκεί, στο παρασκήνιο, η κουβέντα για «πολιτικό φορέα», «μεσσίες» και «παράλληλους βίους» ξαναπαίρνει φωτιά.

Κάπως αργά, σύντροφοι…

Όταν ο Τσίπρας, πολύ πριν από το βιβλίο του, ισοπέδωνε τις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι είναι ανίκανες να αντιμετωπίσουν τον Μητσοτάκη, μονάχα το ΠΑΣΟΚ είχε αντιδράσει. Σιγά την αντίδραση, δηλαδή, αλλά απ’ το ολότελα καλή είναι και η Παναγιώταινα. Αντίθετα, ο Φάμελλος και ο Χαρίτσης κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου. Συζητούσαν μεταξύ τους πως θα ενωθούν, και αργότερα, όταν ο Τσίπρας άρχισε να δείχνει ότι πάει για κόμμα, έλεγαν κάτι αμήχανα για συμπόρευση κ.λπ.

Ώσπου ήρθε η Ιθάκη με την σαρωτική κριτική για πρόσωπα και πράγματα, και μετά η…εξορία στον εξώστη του Παλλάς και η πλήρης απαξίωση των ηγετών της Αριστεράς, απαξίωση ευθεία, στο όριο του προσβλητικού. Κι εκείνοι, αντί να σηκωθούν και να αποχωρήσουν επιδεικτικά αποδοκιμάζοντας με τη στάση τους αυτή τις σχετικές αναφορές του Τσίπρα, παρέμειναν στη θέση τους αμήχανοι και τσουρουφλισμένοι. Αντανακλαστικά μηδέν…

Την επόμενη μέρα-και ενώ τους είχαν πάρει στο ψητό τα σόσιαλ και οι αναλυτές- άρχισαν να ξυπνούν. Κάπως ήπια ο Φάμελλος στη Βουλή άφησε κάποιες αιχμές (στη συνέχεια ύψωσε τους τόνους) και πιο «πολεμικά» ο Χαρίτσης και ο Σακελλαρίδης. Όμως ήταν αργά. Οι εντυπώσεις είχαν δημιουργηθεί. Και ήταν εις βάρος τους. Τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν, βλέποντας ότι αρκετοί, βουλευτές και στελέχη, βρίσκονται με το διαβατήριο στο χέρι καθ’ οδόν προς την επικράτεια του Τσίπρα. Και αυτοί συσκέπτονται πως θα σώσουν την παρτίδα-πως δεν θα εξαερωθούν, δηλαδή- συζητώντας πάλι για την ενότητα της Αριστεράς, την συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ κ.λπ. κ.λπ.

Δύσκολα τα πράγματα για τα «σπιτάκια» της συγκεκριμένης Αριστεράς. Ο τυφώνας Τσίπρας τα απειλεί με εξαφάνιση. Ας πρόσεχαν…