Το ελάφι και το λιοντάρι πριν την…κάλπη

Τι να λέμε, τώρα; Εκλογές χωρίς σασπένς είναι Πάσχα χωρίς σούβλα. Αυτό πάθαμε, οι συγκεκριμένες εκλογές εξελίχθηκαν σε ένα βαρετό, χωρίς ρυθμό κι ενδιαφέρον αγώνα. Και ποιος να το ΄λεγε πριν από λίγο καιρό, όταν όλα έδειχναν ότι πηγαίναμε σε εθνικές εκλογές με βαριά πόλωση και ένταση.

Προφανώς και όταν σχεδιάζουν οι άνθρωποι κάποιοι άλλοι γελάνε, η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να προηγηθούν οι ευρωεκλογές το Μάιο και να έρθει τελικά η διαφορά των 9,3 μονάδων και μετά κατακαλόκαιρο οι Εθνικές θα αποτελούν ειδικό κεφάλαιο που θα διδάσκεται στην πολιτική επιστήμη.

Δημοσκοπήσεις, αναλύσεις και αφηγήματα και εγώ είπα να το ρίξω στους αισώπειους μύθους. Ας βγάλουμε και κανένα ηθικό δίδαγμα άλλωστε ίσως είναι και το μόνο που θα μείνει την επομένη της 7ης Ιουλίου.

Ήταν, λοιπόν, ένα διψασμένο ελάφι που κατάφερε και βρήκε μια πηγή. Καθώς έπινε, είδε τη σκιά του στο νερό και χάρηκε με το μέγεθος και την ποικιλία των κεράτων του, αλλά στενοχωρήθηκε πολύ με τα πόδια του, επειδή ήταν πολύ λεπτά και λίγο στραβά. Τότε φάνηκε ένα λιοντάρι και άρχισε να το κυνηγάει. Το ελάφι το ’βαλε στα πόδια και άφησε πολύ πίσω το λιοντάρι. Αυτά τα «ασθενικά» πόδια είναι η δύναμη των ελαφιών ενώ των λιονταριών η αντοχή και η υπομονή.

Το ελάφι γλίτωνε τρέχοντας μπροστά, όταν όμως έφτασε σ’ ένα δασωμένο μέρος, τα κέρατά του μπλέχτηκαν στα κλαδιά και επειδή δεν μπορούσε να τρέξει, πιάστηκε. Λίγο πριν χάσει τη ζωή του, είπε στον εαυτό του: «Αχ, εγώ το δύστυχο, που σώθηκα απ’ αυτά που νόμιζα ότι θα προδινόμουν και χάνομαι από κείνα στα οποία πίστευα πολύ».

• Νέα Δημοκρατία
• ΣΥΡΙΖΑ