Το μπλουζ του Παύλου Πολάκη

Κάτσε τώρα θα τα γράψω λίγο ανάκατα και σκόρπια, γιατί ήταν τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας και το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας δικαιούσαι ρε φίλε να χαλαρώνεις λίγο ακόμη κι αν είσαι Αλήτης Ρουφιάνος Δημοσιογράφος. Θα τα γράψω όπως μού ‘ρθαν στο μυαλό κι ας με συγχωρέσουν οι απανταχού ψείρες του πολιτικού σχολιασμού.

Ξεκινάμε, λοιπόν και όπως πάντα, με τα Εξάρχεια. Όπου είμαι πριν μερικές μέρες στην πλατεία και πίνω τον καφέ μου με έναν κολλητό και μου λέει ο κολλητός «το τάδε καφέ το κουλαντρίζουν αναρχικοί και το δείνα καφέ το κουλαντρίζουν αναρχικοί και το τάδε καφέ το κουλαντρίζουν αναρχικοί και το πέρα καφέ το κουλαντρίζουν αναρχικοί και το δώθε καφέ το κουλαντρίζουν αναρχικοί και το κείθε καφέ το κουλαντρίζουν αναρχικοί».
«Καλά, αυτοί κυβερνάνε τα Εξάρχεια», του λέω εγώ.
«Μπα, καθόλου», μου απαντάει. Οι τάδε είναι πλακωμένοι με τους δείνα, οι πέρα είναι πλακωμένοι με τους δώθε, οι κείθε είναι πλακωμένοι με όλους, τέτοιο μπάχαλο δεν ξανάδες»!

Ισχύει και για την ελληνική Αριστερά, σε αντίθεση με την ελληνική Δεξιά η οποία πάντοτε ενοποιείται μπροστά στο κέρδος…
Και συνεχίζουμε με τον Γκρεγκ Πόποβιτς, προπονητή των Σαν Αντόνιο Σπερς, ομάδας του επαγγελματικού πρωταθλήματος μπάσκετ (ΝΒΑ) στις ΗΠΑ. Μια φορά κι έναν καιρό τον ρώτησαν για τη σημασία του ομαδικού πνεύματος και απάντησε ως εξής:

«Κανείς δεν είναι πάνω απ’ την ομάδα. Είτε θα κάνεις κάτι με τον δικό μας τρόπο είτε θα πάρεις δρόμο. Και ποιος είσαι, δεν μας νοιάζει»!
Ο Γκρεγκ Πόποβιτς είναι κάτοχος πέντε τίτλων πρωταθλήματος και πολυνίκης προπονητής εν ενεργεία…

Να πάμε όμως παρακάτω, με ένα μνημειώδες απόφθεγμα του Σεραφείμ Φυντανίδη. Μια φορά κι έναν καιρό, τον είχαν ρωτήσει για τον Θέμο Αναστασιάδη, που υπέγραφε στην «Ελευθεροτυπία» την χιουμοριστική στήλη «Μαύρη Τρύπα» και σε πολλές περιπτώσεις χάριζε πηγαίο γέλιο στους αναγνώστες, αλλά ενίοτε το παράκανε με τις χοντράδες –κομψά το γράφω, γιατί είναι και συγχωρεμένος. Και είχε απαντήσει τότε εν τη απεράντω σοφία του ο Σερ:
«Ας πούμε ότι ο Θέμος είναι ο παστουρμάς μας»!
Ώσπου πήρε των ομματιών του ο Αναστασιάδης και αναζήτησε πιο εύφορες κοιλάδες για να εκφράσει τον εσωτερικό του κόσμο…

Αλλά έχουμε μπροστά μας εκλογές και βγαίνουν ένα σωρό γνωστοί μου Συριζαίοι (έχω γνωστούς απ’ όλα τα κόμματα, εκτός απ’ τα φασιστόμουτρα) και κλαίνε και οδύρονται ότι είναι πλήγμα στον ΣΥΡΙΖΑ το στόρι με τον Πολάκη και πώς θα πάμε στις κάλπες και θα φάμε πιπεριά και δε συμμαζεύεται. Τους ακούω και σκέφτομαι ότι το 2015, σε διάστημα λίγων ημερών ο Τσίπρας έχασε απ’ το πλευρό του το μυαλό του κόμματος (Γιάνης Βαρουφάκης, χώρια το σέξινες!), τα σκώτια του κόμματος (Ζωή Κωνσταντοπούλου) και τη συνείδηση του κόμματος (Παναγιώτης Λαφαζάνης) και παρά ταύτα πήγε και κέρδισε πανηγυρικά εκλογές. Αυτά το 2015, όταν ο κόσμος δεν είχε ακόμη φάει σκατά με την ενέργεια, τα τρόφιμα και τους πλειστηριασμούς. Δεν λέω ότι θα γίνει το ίδιο και τώρα (κάνε με προφήτη, να σε κάνω πλούσιο!), αλλά καλό θα είναι να αποφεύγουμε τις πρόχειρες προβλέψεις. Για να μη θυμηθώ ότι μια φορά κι έναν καιρό, το 1975 συγκεκριμένα, και ο Αντρέας Παπανδρέου διέγραψε τη Μελίνα!

Υ.Γ.: Για όσους και όσες θα σπεύσουν να μου καταλογίσουν προκατάληψη εναντίον του Παύλου Πολάκη, θα σημειώσω ότι σε ανύποπτο χρόνο (22 Φεβρουαρίου του 2019) τον υπερασπίστηκα εδώ, στο Newpost. Και τότε, όπως και τώρα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έβριζε το αφεντικό του μαγαζιού. Το αφεντικό του μαγαζιού, δεν με λογόκρινε.
Αυτά και ευχαριστώ για την προσοχή σας. 

• Παύλος Πολάκης