Το στοίχημα με τα τρακτέρ, οι σιωπηλές αναβαθμίσεις, οι δεύτερες σκέψεις και οι παλιοί παίκτες – Πορτοκάλια, σανός και κοπριά ως πολιτικό μήνυμα

Κάποια στιγμή στο Μέγαρο Μαξίμου πρέπει να αποφασίσουν αν διαβάζουν πολιτική ή αν απλώς μετρούν decibel. Η επιλογή της κυβέρνησης να σκληρύνει απέναντι στους αγρότες, την ώρα που τα μπλόκα αντέχουν και η κοινωνική ανοχή δεν έχει καταρρεύσει, θυμίζει περισσότερο πείραμα παρά στρατηγική. Αν το στοίχημα είναι ότι «κουράστηκαν», τότε παίζεται με μεγάλα ρίσκα. Γιατί αν δεν έχουν κουραστεί, τότε απλώς τους δένεις πιο σφιχτά.

Δεν είναι ζήτημα συμπάθειας ή αντιπάθειας προς τις κινητοποιήσεις. Είναι ζήτημα ανάγνωσης πραγματικότητας. Και μέχρι στιγμής, η πραγματικότητα δεν δείχνει ότι το αγροτικό έχει τελειώσει – μάλλον ότι μόλις απέκτησε πολιτικό βάθος. Και κάπως έτσι, το αγροτικό γίνεται φίλτρο για όλα τα άλλα: επικοινωνία, ανασχηματισμό, περιφέρεια.

Η οικονομία κινείται αθόρυβα

Την ώρα που αλλού πέφτουν τόνοι, στο οικονομικό πεδίο πέφτουν… υπογραφές. Η μεταφορά της εκπροσώπησης της χώρας στο Eurogroup στον Θάνο Πετραλιά δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Είναι σήμα. Και μάλιστα σήμα προς τα έξω. Στο παρασκήνιο, ακούγεται όλο και πιο καθαρά ότι οι ρόλοι πρέπει να «ταιριάξουν» με το βάρος των θέσεων. Όταν έχεις πρόεδρο στο Eurogroup, δεν πας στο τραπέζι με μειωμένο θεσμικό εκτόπισμα. Οι Βρυξέλλες δεν συγκινούνται από προθέσεις – μόνο από τίτλους και αρμοδιότητες.

Ανασχηματισμός για την επαρχία, όχι για την Αθήνα

Αν και όποτε γίνει ανασχηματισμός, δεν θα γίνει για να «φρεσκαριστεί» η εικόνα. Θα γίνει για να μπαλώσει ζημιές. Και οι ζημιές είναι εκτός Αθηνών.

Η περιφέρεια γκρινιάζει, απομακρύνεται, δεν πείθεται από αφηγήματα διεθνούς ρόλου και γεωπολιτικής σταθερότητας. Εκεί μετράει ποιος φαίνεται, ποιος μιλάει, ποιος σηκώνει τηλέφωνο. Και όσοι δεν έχουν εκλογικό αποτύπωμα, δύσκολα θα επιβιώσουν. Στην επαρχία δεν κερδίζεις με βιογραφικά. Κερδίζεις με παρουσία.

Ο Τσίπρας σκέφτεται. Και όταν σκέφτεται πολύ, καθυστερεί

Στην απέναντι όχθη, ο Αλέξης Τσίπρας δεν βιάζεται – ίσως περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Συζητά, ακούει, ζυγίζει, ξαναζυγίζει. Το πρόβλημα είναι ότι όσο αργεί, το πολιτικό περιβάλλον δεν τον περιμένει.

Νέοι παίκτες εμφανίζονται, παλιά τραύματα δεν έχουν κλείσει, και η αμφιβολία αρχίζει να λειτουργεί σαν αυτοεκπληρούμενη πρόβλεψη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πλέον πιθανό το σενάριο της αναμονής. Αλλά στην πολιτική, η αναμονή συχνά εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Ο Σαμαράς δεν μιλά. Και αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα

Ο Αντώνης Σαμαράς, αντίθετα, δεν βιάζεται και δεν διαρρέει. Παρατηρεί. Κρατά επαφές. Δεν διαψεύδει τίποτα οριστικά. Και αυτό είναι το πιο μεθοδικό πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς στην πολιτική: να αφήνει τους άλλους να υποθέτουν.

Δεν σημαίνει ότι έχει αποφασίσει. Σημαίνει όμως ότι δεν έχει αποσύρει το ενδεχόμενο. Και αυτό αρκεί για να διατηρεί νευρικότητα στο σύστημα.

Πορτοκάλια, σανός και κοπριά ως πολιτικό μήνυμα

Τρία «δώρα», καθόλου εορταστικά και καθόλου συμβολικά μόνο για τις κάμερες, άφησαν αγρότες σε γραφεία κυβερνητικών βουλευτών σε Αγρίνιο και Τρίκαλα. Πορτοκάλια, σανός και κοπριά έγιναν το άτυπο μήνυμα των μπλόκων προς το πολιτικό σύστημα: «εδώ είμαστε και δεν φεύγουμε».

Οι αγρότες δηλώνουν ότι θα κάνουν Πρωτοχρονιά στα μπλόκα, την ώρα που τα τρακτέρ πυκνώνουν και η κυβερνητική ρητορική αλλάζει ταχύτητα. Από τις εκκλήσεις για διάλογο, περνά στις αιχμές περί «τραμπουκισμών» και «εκπροσώπων» που –όπως λέγεται– εμποδίζουν τη συνεννόηση. Το αποτέλεσμα; Περισσότερη ένταση στο πεδίο και λιγότερη διάθεση υποχώρησης.

Αγρίνιο: σανός και κοπριά ως απάντηση

Στο Αγρίνιο, αγρότες από το μπλόκο Αγγελοκάστρου επισκέφθηκαν τα γραφεία του Κώστας Καραγκούνηςκαι του Θανάσης Παπαθανάσης. Στον πρώτο βρήκαν ανοιχτή πόρτα και παρέδωσαν τα αιτήματά τους σε συνεργάτη. Στον δεύτερο, κλειστό γραφείο. Και στα δύο, άφησαν «δώρα» που μιλούν από μόνα τους.

Τρίκαλα: μπάλες σανό και on camera διάλογος

Στα Τρίκαλα, οι αγρότες πέταξαν μπάλες με σανό στο γραφείο του Κώστας Σκρέκας, ενώ με την Κατερίνα Παπακώστα – Παλιούρα ο διάλογος έγινε μπροστά στις κάμερες, στον δρόμο. «Σας θέλουμε στο πεδίο του αγώνα», το μήνυμα. «Εγώ εδώ ήμουν πάντοτε, κάποιοι άλλοι όχι», η αιχμηρή απάντηση.

Το παραπολιτικό συμπέρασμα είναι απλό: όσο η κυβέρνηση μιλά για «κόπωση» και «τερματισμό κινητοποιήσεων», τα μπλόκα απαντούν με εικόνες που δύσκολα σβήνουν. Και όσο τα «δώρα» παραδίδονται έξω από γραφεία, τόσο το πολιτικό κόστος μεταφέρεται εντός τους.

• Μέγαρο Μαξίμου