Τουρκικός Τύπος σε παραλήρημα: Η Ελλάδα ποντίζει καλώδια στο Αιγαίο για να παρακολουθεί τα τουρκικά υποβρύχια

Νέο επεισόδιο έντασης καταγράφηκε στο Αιγαίο, αυτή τη φορά μεταξύ Αστυπάλαιας και Κω, όταν το σκάφος Ocean Link, που εκτελεί εργασίες πόντισης καλωδίων οπτικών ινών με άδεια των ελληνικών αρχών, δέχθηκε παρενόχληση δια ασυρμάτου από τουρκική πυραυλάκατο. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, το τουρκικό πολεμικό υποστήριξε ότι το πλοίο κινείται σε περιοχή «τουρκικής δικαιοδοσίας» και ότι θα έπρεπε να έχει εκδοθεί τουρκική NAVTEX. Από ελληνικής πλευράς, η φρεγάτα «Αδρίας», που βρισκόταν στην περιοχή, απάντησε ότι το Ocean Link βρίσκεται εκτός τουρκικής δικαιοδοσίας, ενώ οι εργασίες συνεχίστηκαν κανονικά.

Το Ocean Link επιχειρεί στο πλαίσιο του έργου SEA-SPINE: High Speed Submarine Backbone for islands in the Aegean Sea, ενός προγράμματος που αφορά την εγκατάσταση υποθαλάσσιων οπτικών ινών για την αναβάθμιση της ψηφιακής συνδεσιμότητας ελληνικών νησιών. Το ίδιο το έργο περιγράφει ως στόχο την κατασκευή επτά νέων υποθαλάσσιων ζεύξεων οπτικών ινών στο Αιγαίο, με σκοπό την αύξηση χωρητικότητας, τη μείωση της καθυστέρησης και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των δικτύων.

Τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο: Παρενόχληση του Ocean link από τουρκική πυραυλάκατο ανοιχτά της Αστυπάλαιας – Παρενέβη η ελληνική φρεγάτα «Αδρίας»

Τουρκικός Τύπος: Η Ελλάδα περικύκλωσε από παντού το Αιγαίο

Η τουρκική αφήγηση, όπως αποτυπώνεται σε δημοσίευμα της Aydınlık, επιχειρεί να παρουσιάσει το περιστατικό όχι ως παρενόχληση νόμιμων εργασιών, αλλά ως «προειδοποίηση» του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού απέναντι σε ένα έργο που, κατά την Άγκυρα, εξελίσσεται σε περιοχή τουρκικών θαλάσσιων αξιώσεων. Το τουρκικό δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση εγκαθιστούν στο Αιγαίο ένα δίκτυο που μπορεί να αποκτήσει στρατηγική σημασία, αφήνοντας αιχμές ακόμη και για μελλοντική χρήση τεχνολογιών αισθητήρων που θα μπορούσαν να παρακολουθούν θαλάσσιες κινήσεις και υποβρυχιακή δραστηριότητα.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η βασική παρανόηση — ή, ακριβέστερα, η πολιτική αξιοποίηση μιας τεχνικής δυνατότητας. Είναι άλλο πράγμα ένα έργο οπτικών ινών να μπορεί, σε μελλοντικό ερευνητικό ή τεχνικό επίπεδο, να υποστηρίξει εφαρμογές παρακολούθησης της ακεραιότητας καλωδίων, σεισμικής δραστηριότητας ή περιβαλλοντικών δεδομένων, και άλλο να παρουσιάζεται ως στρατιωτικό σχέδιο «περικύκλωσης» του Αιγαίου. Ακόμη και στα τεχνικά κείμενα του SEA-SPINE, η αναφορά σε τεχνολογίες όπως το Distributed Acoustic Sensing – DAS συνδέεται με μελλοντικές εφαρμογές περιβαλλοντικής και επιστημονικής παρακολούθησης, προστασίας κρίσιμων υποδομών και ανίχνευσης απειλών για τα καλώδια.

Από την οπτική ίνα στη θεωρία περί «κλοιού»

Το τουρκικό αφήγημα επιχειρεί να μετατρέψει ένα έργο τηλεπικοινωνιακής υποδομής σε υπόθεση γεωστρατηγικού αποκλεισμού. Η φράση περί «βαθιάς περικύκλωσης» του Αιγαίου λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό σύνθημα παρά ως τεχνική περιγραφή. Το SEA-SPINE δεν είναι στρατιωτική εγκατάσταση, αλλά έργο διασύνδεσης νησιών που σήμερα χρειάζονται μεγαλύτερη ταχύτητα, σταθερότητα και ασφάλεια δικτύου. Σύμφωνα μν, με συμπληρωματικές χερσαίες συνδέσεις.

Η Τουρκία, ωστόσο, προσπαθεί να εντάξει ακόμη και τις ψηφιακές υποδομές στο ευρύτερο πλαίσιο των αμφισβητήσεών της στο Αιγαίο. Ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα οφείλει να ζητεί άδεια για εργασίες ανατολικά του 25ου μεσημβρινού δεν είναι τεχνικό ζήτημα· είναι πολιτική θέση που συνδέεται με τη γνωστή τουρκική άρνηση πλήρους επήρειας των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες. Όμως η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει ότι τα νησιά διαθέτουν, υπό τους όρους της Σύμβασης, χωρική θάλασσα, συνορεύουσα ζώνη, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Επιπλέον, ακόμη και στο πεδίο των υποθαλάσσιων καλωδίων, το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει ευρύ δικαίωμα πόντισης καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, με το παράκτιο κράτος να μην μπορεί να παρεμποδίζει αδικαιολόγητα τέτοιες εργασίες, πέραν συγκεκριμένων εύλογων μέτρων που σχετίζονται με την εκμετάλλευση φυσικών πόρων και την προστασία του περιβάλλοντος.

Η πραγματική στόχευση της Άγκυρας

Η τουρκική αντίδραση δεν αφορά μόνο το Ocean Link, αλλά εντάσσεται σε μια επαναλαμβανόμενη πρακτική αμφισβήτησης, η οποία εμφανίζεται κάθε φορά που ελληνικές ή ευρωπαϊκές δραστηριότητες υποδομής αποκτούν μόνιμο αποτύπωμα στο Αιγαίο. Από την ενέργεια μέχρι τις τηλεπικοινωνίες, η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι καμία δραστηριότητα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη δική της ανοχή.

Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Η Τουρκία δεν ενοχλείται απλώς από ένα καλώδιο. Ενοχλείται από το γεγονός ότι η Ελλάδα θωρακίζει τις ψηφιακές υποδομές των νησιών της, συνδέοντάς τες με ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά και τεχνολογικά εργαλεία. Γι’ αυτό και η τουρκική ρητορική μετατοπίζεται από τη NAVTEX στους «αισθητήρες», από τις οπτικές ίνες στα υποβρύχια και από ένα τηλεπικοινωνιακό έργο στην εικόνα μιας δήθεν στρατηγικής παγίδευσης της Τουρκίας.

Το Αιγαίο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος όπου η Άγκυρα θα εγκρίνει ή θα απορρίπτει έργα που αφορούν ελληνικά νησιά και ευρωπαϊκές υποδομές. Το Ocean Link συνέχισε τις εργασίες του, η ελληνική φρεγάτα απάντησε επιχειρησιακά και ψύχραιμα, και η τουρκική αφήγηση περί «περικύκλωσης» αποκαλύπτει περισσότερο την αγωνία της Άγκυρας να επιβάλει de facto περιορισμούς, παρά κάποια πραγματική απειλή από ένα καλώδιο οπτικών ινών.

• ocean link
• Αιγαίο
• Ελληνοτουρκικά
• Του​ρκία
• Τουρκικό Πολεμικό ναυτικό