Τσουκαλάς – Fake news σε ρόλο τρολ – Όταν το ΠΑΣΟΚ αποφεύγει τον διάλογο – Η «κρυπτογραφία» που ξέχασε το BCC – Η γκάφα του ΥΠΕΞ και η εξήγηση που δεν πείθει – Ακυβέρνητο καράβι το ΠΑΣΟΚ και μια ηγεσία που… κρύβεται 

Η δημοκρατία έχει έναν απλό κανόνα: αν διαφωνείς, πας και το λες δημόσια. Δεν κρύβεσαι. Δεν αποχωρείς. Δεν κάνεις πολιτική με αναρτήσεις καταγγελίας από απόσταση.

Η στάση του Κώστα Τσουκαλά απέναντι στο συνέδριο Athens Alitheia Forum δεν θυμίζει εκπρόσωπο Τύπου ενός κόμματος που κυβέρνησε τη χώρα. Θυμίζει περισσότερο διαδικτυακό τρολ που πετάει χαρακτηρισμούς χωρίς να εμφανίζεται στη συζήτηση.

Αν ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι πρόκειται για «κυβερνητικό σόου», είχε την πιο απλή επιλογή: να πάει και να το πει εκεί. Να αντικρούσει, να συγκρουστεί πολιτικά, να αποδομήσει επιχειρήματα μπροστά σε όλους. Αυτό είναι πολιτική.

Αντί γι’ αυτό, επέλεξε την εύκολη οδό της άρνησης και των βαριών χαρακτηρισμών εκτός διαλόγου. Μια στάση που δείχνει κάτι βαθύτερο: πολιτική αμηχανία και δημοσκοπικό πανικό μετά και στα συντροφικά μαχαιρώματα.

Γιατί όταν ένα κόμμα με ιστορία εξουσίας φοβάται να καθίσει σε ένα τραπέζι συζήτησης, τότε στέλνει ένα μήνυμα παρακμής. Από κόμμα που κυβερνούσε, κινδυνεύει να μετατραπεί σε κόμμα διαμαρτυρίας.

Και αυτό είναι το πραγματικά ανησυχητικό: ότι το ΠΑΣΟΚ, αντί να δώσει πολιτική μάχη στον δημόσιο χώρο, φαίνεται να προτιμά τον ρόλο του καταγγέλλοντος από την κερκίδα. Ρόλος που ταιριάζει σε τρολ του διαδικτύου — όχι σε εκπρόσωπο ενός ιστορικού κόμματος. Πραγματικά αν δεν διάβαζα την ανακοίνωση θα νόμιζα ότι ήταν fake news!

Η «κρυπτογραφία» που ξέχασε το BCC – Η γκάφα του ΥΠΕΞ και η εξήγηση που δεν πείθει

Στο Υπουργείο Εξωτερικών έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι «δεν υπήρξε εκούσια διαρροή προσωπικών στοιχείων». Το πρόβλημα όμως δεν είναι η πρόθεση. Είναι το αποτέλεσμα.

Γιατί όταν η Κρυπτογραφική Υπηρεσία του ίδιου του ΥΠΕΞ στέλνει email σε εκατοντάδες ανθρώπους που βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη και αφήνει ορατές όλες τις διευθύνσεις των παραληπτών, τότε μιλάμε για μια γκάφα που δύσκολα χωράει σε σοβαρή εξήγηση. Ιδίως όταν πρόκειται για ευαίσθητα δεδομένα ανθρώπων που έχουν δηλώσει ότι βρίσκονται σε επικίνδυνη περιοχή και ζητούν επαναπατρισμό.

Η δικαιολογία ότι οι υπάλληλοι εργάζονται «νυχθημερόν» και ότι πρόκειται για μια «πρωτόγνωρη επιχείρηση» μπορεί να περιγράφει την πίεση της κατάστασης. Δεν απαντά όμως στο βασικό ερώτημα: πώς μια υπηρεσία που φέρει τον τίτλο «Κρυπτογραφική» ξεχνά το πιο απλό φίλτρο προστασίας προσωπικών δεδομένων, το περίφημο BCC.

Με μια κίνηση στο πληκτρολόγιο, 383 άνθρωποι απέκτησαν πρόσβαση στα στοιχεία των υπολοίπων. Ονόματα, email και –έμμεσα– το γεγονός ότι βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη και ζητούν βοήθεια.

Το ΥΠΕΞ επιλέγει τώρα να καλύψει πλήρως την υπηρεσία και να μιλήσει για «στοχοποίηση υπαλλήλων». Κατανοητό ως πολιτική άμυνα. Αλλά η ουσία δεν αλλάζει: όταν διαχειρίζεσαι προσωπικά δεδομένα πολιτών σε συνθήκες πολέμου, τα λάθη δεν είναι απλώς ατυχίες· είναι σοβαρά θεσμικά κενά.

Και εδώ υπάρχει μια ειρωνεία που δεν περνά απαρατήρητη: η υπηρεσία που έχει ως αποστολή την προστασία της ασφάλειας των επικοινωνιών, κατάφερε να μετατρέψει ένα email συντονισμού σε μαζική αποκάλυψη στοιχείων.

Σε μια εποχή που η κυβέρνηση μιλά διαρκώς για κυβερνοασφάλεια και προστασία δεδομένων, η συγκεκριμένη υπόθεση θυμίζει κάτι πολύ πιο απλό — και πολύ πιο ανησυχητικό.

Ότι μερικές φορές η μεγαλύτερη απειλή για τα δεδομένα δεν είναι οι χάκερ. Είναι το «reply all».

Ακυβέρνητο καράβι το ΠΑΣΟΚ – φύλαρχοι, δημοσκοπική στασιμότητα και μια ηγεσία που δεν φαίνεται

Στη Χαριλάου Τρικούπη μοιάζουν να ζουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Στον έναν, τα στελέχη μιλούν για «πολιτική αλλαγή» και για ένα ΠΑΣΟΚ που θα γίνει πρώτο κόμμα. Στον άλλον –τον πραγματικό– οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να ανεβαίνει και το ΠΑΣΟΚ να παραμένει καθηλωμένο.

Και κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο, το κόμμα θυμίζει ολοένα και περισσότερο ένα πολιτικό χωριό όπου οι «φύλαρχοι» ανταλλάσσουν αιχμές μεταξύ τους.

Ο Χάρης Δούκας μιλά για διεύρυνση «φύρδην μίγδην» και ειρωνεύεται επιλογές προσώπων, η Άννα Διαμαντοπούλου προειδοποιεί ότι η επιστροφή παλαιών στελεχών μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ και χαρακτηρίζει «αφελή» την ιδέα ότι ένα ψήφισμα κατά συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία θα φέρει δημοσκοπική απογείωση. Άλλοι μιλούν για αντιδεξιά γραμμή, άλλοι για άνοιγμα στο κέντρο και άλλοι για διεύρυνση προς την κεντροαριστερά.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πολιτικό μωσαϊκό χωρίς πυξίδα.

Την ίδια στιγμή, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν μικρή αλλά σαφή άνοδο της Νέας Δημοκρατίας – από 1,6 έως 2,5 μονάδες – ενώ σε εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος η διαφορά παραμένει χαώδης. Σε μια μέτρηση η κυβερνητική παράταξη φτάνει το 34,1%, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ σχεδόν είκοσι μονάδες πίσω.

Και εκεί ακριβώς εμφανίζεται το πραγματικό πρόβλημα: η εικόνα ενός κόμματος που δεν μπορεί να κεφαλαιοποιήσει ούτε τη φθορά της κυβέρνησης.

Γιατί όταν η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από εσωκομματικές αιχμές, επιλογές προσώπων και υπόγειες συγκρούσεις, το μήνυμα που φτάνει στην κοινωνία είναι ένα: ασυνεννοησία.

Και τότε προκύπτει το αναπόφευκτο ερώτημα.

Πού είναι η ηγεσία;

Ο Νίκος Ανδρουλάκης συνεχίζει να δηλώνει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει πρώτο κόμμα. Όμως όσο οι δημοσκοπήσεις παραμένουν στάσιμες και οι δημόσιες διαφωνίες πολλαπλασιάζονται, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι η κεντρική γραμμή λείπει.

Για την ώρα, η εικόνα που εκπέμπει το κόμμα θυμίζει περισσότερο ακυβέρνητο καράβι παρά έτοιμη κυβερνητική δύναμη.

Και στην πολιτική, όπως και στη θάλασσα, όταν δεν υπάρχει τιμόνι, οι καπετάνιοι πολλαπλασιάζονται — αλλά η πορεία χάνεται.

• Κώστας Τσουκαλάς
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής