Βολές Κασσελάκη, πάλι, εναντίον του ΣΎΡΙΖΑ! -Ερωτήματα για την εθνική γραμμή στο ενεργειακό – Τρία κρίσιμα χρόνια για Ελλάδα και Κύπρο

Θα μας τρελάνει ο Στέφανος! Ελπίζει, λέει σε συνέντευξή του στον Γιώργο Λιάγκα στον ANT1, το νέο κόμμα που δημιούργησε να κάνει την έκπληξη στις επόμενες εκλογές και να έρθει δεύτερο κόμμα!!! Και σύντομα να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας!

Σε ερώτημα του δημοσιογράφου όμως αν υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί με ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ,  απέκλεισε τέτοιο ενδεχόμενο, kατηγορώντας τα δύο κόμματα ότι ευθύνονται για σειρά δεινών στη χώρα. Βάλτε δίπλα σε αυτό τις κατηγορίες που για άλλη μία φορά εξαπέλυσε εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, που τον χαρακτήρισε «μόρφωμα»… Και τι απομένει; Κάποιος να του εξηγήσει ότι δεν βγαίνουν οι αριθμοί… Για γέλια και για κλάματα!

Τι εννοεί άραγε ο Στέφανος Κασσελάκης; Ότι θα κάνει κυβέρνηση με τον Βελόπουλο; Ή με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου; Μιλάς με γρίφους γέροντα… Και είναι και η  εορταστική περίοδος που όλοι βαριόμαστε να χαλάμε φαιά ουσία… Εδώ ούτε καν ο Λιάγκας δε ζήτησε διευκρινήσεις από τον καλεσμένο του, πρόεδρο του Κινήματος Δημοκρατίας! Μέχρι κι αυτός βαριόταν!…

Αλήθεια,  για τον εν λόγω δημοσιογράφο δεν είχε πει ο Στέφανος ότι «δεν είναι φίλοι» και δεν έχει καμία σχέση; Πώς λοιπόν στην εκπομπή του βλέπουμε τον κ. Κασσελάκη μέρα παρά μέρα;… Δεν είχε πει επίσης ο Στέφανος, όταν ίδρυσε το κόμμα του και σε συνέντευξή του στον Νίκο Χατζηνικολάου, αν θυμάμαι καλά, ότι μιλάει για τελευταία φορά για όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα ξαναναφερθεί στο κόμμα;

Έκτοτε, σχεδόν μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ μιλάει! Και τον στολίζει συνεχώς με πλήθος κοσμητικά επίθετα. Και το κόμμα και τα στελέχη του και τον Αλέξη… Σε σημείο εμμονής! Μέχρι βιβλίο έγραψε! Ω, ναι! Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του και τον Αλέξη… Μόνος του μάλιστα, χωρίς καμία βοήθεια από άνθρωπο ή την τεχνολογία. Ως άριστο κολλεγιόπαιδο, πάλαι ποτέ… Ρε τι τραβάμε ρε… Κατά το «ωρέ που πάμε ρε…»!

Και εκτός από την εμμονή του Στέφανου με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε και την εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ίσως και του ίδιου του πρωθυπουργού, για διακοπή κάθε συνεργασίας με τη Μόσχα και ταυτόχρονα για στήριξη του Ουκρανού Προέδρου, Βολοντιμίρ Ζελένσκι! Εμμονή που φοβάμαι αντίκειται στα εθνικά μας συμφέροντα και στερείται λογικής βάσης.

Υπάρχει για παράδειγμα λογική στην διακοπή προμήθειας φθηνού φυσικού αερίου από τη Ρωσία μέσω Τουρκίας; Ενώ ούτε παράνομο είναι, ούτε αδύνατον; Άκουσα σήμερα έκπληκτος από τον Νικόλα Φαραντούρη, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικό σε θέματα ενέργειας, σε συνέντευξή του στον talk radio 98,9 by alpha, ότι η ΔΕΠΑ αρνείται να προμηθευτεί φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο ενώ μπορεί!

Και προτιμάει άλλες λύσεις, όπως το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο. Που όμως είναι πολύ ακριβότερο! Κάτι που σαφώς ανεβάζει το κόστος παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα μας. Η στάση αυτή δημιούργησε ήδη χρέος 500ων εκατομμυρίων ευρώ. Φαντάζομαι λόγω αθέτησης συμφωνιών.

Το οποίο χρέος, εάν επιδικαστεί σε βάρος μας, όπως είπε ο κ. Φαραντούρης, κάποιος πρέπει να το πληρώσει. Μαντέψτε ποιος… Είναι όλα αυτά απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη ή της διοίκησης της ΔΕΠΑ; Κι αν… εμφανιστεί ως πρωτοβουλία και απόφαση της διοίκησης της ΔΕΠΑ, συνέβη εν αγνοία της κυβέρνησης; Πολύ μπέρδεμα. Κι όπου υπάρχει μπέρδεμα υπάρχει και δυσοσμία… Συνήθως…

Βέβαια όλοι θυμόμαστε τις αμερικανικές πιέσεις για αντικατάσταση του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου με το πολύ ακριβότερο αμερικανικό στην Ευρώπη. Και τις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για εμπορικό πόλεμο με την Ευρώπη με την επιβολή δασμών στα ευρωπαϊκά προϊόντα που φθάνουν στις ΗΠΑ. Έχουν όλα αυτά σχέση με την ιστορία του αερίου στη χώρα μας; Μήπως κάποιος πρέπει να μας μιλήσει επιτέλους ξεκάθαρα και να μας εξηγήσει; Τελικά ο ελληνικός λαός πληρώνει ήδη το μάρμαρο των κυβερνητικών επιλογών στη διεθνή σκακιέρα; Και μάλιστα με βαρύ τίμημα;

Η άποψή μου είναι ότι η χώρα μας θα πρέπει αυτή την περίοδο να είναι πολύ προσεκτική στις κινήσεις της στις διεθνείς σχέσεις. Κι αυτό συνεπάγεται αν μη τι άλλο μία διακομματική συνεννόηση για την χάραξη εθνικής γραμμής στην εξωτερική πολιτική σε όλα της τα πεδία. Και δεν εννοώ μόνο τα ελληνοτουρκικά και τις συνεχείς προκλήσεις της Άγκυρας. Ήδη από το πρωί της 2ας Ιανουαρίου, η Ελλάδα είναι μη μόνιμο μέλος του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ.

Με θητεία δύο ετών. Αυτό σημαίνει ότι σύντομα θα κληθούμε να ψηφίσουμε σε πολύ σοβαρά ψηφίσματα. Για όλα τα ανοικτά πολεμικά μέτωπα ανά την υφήλιο και επί όλων των επικίνδυνων εξελίξεων στον πλανήτη. Η ψήφος μας θα πρέπει να στηρίζει το δίκαιο των λαών και όχι συμφέροντα συγκεκριμένων συμμάχων μας. Ειδικά όταν αυτά επιφέρουν δεινά και αδικίες σε βάρος πληθυσμών.

Επιπλέον η Κύπρος αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιανουάριο του 26, ενώ ήδη από την είσοδο του 25 συμμετέχει στην τριάδα των προεδριών, σε συνεργασία με την Πολωνία που προεδρεύει το πρώτο εξάμηνο του 25 και την Δανία που θα προεδρεύει το δεύτερο εξάμηνο του έτους. Για τους επόμενους λοιπόν 18 μήνες η Κύπρος παίζει ζωτικό ρόλο στην διαμόρφωση πολιτικών και την λήψη αποφάσεων στην Ενωμένη Ευρώπη. Ρόλο που μετά την πάροδο της κυπριακής προεδρίας, από 1/6/26 θα κληθεί να παίξει η Ελλάδα για τους επόμενους 18 μήνες,  μέχρι δηλαδή το τέλος του 27, με την Ιρλανδία και την Λιθουανία.

Η χώρα μας θα έχει την προεδρία της ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του 27. Είναι λοιπόν προφανές ότι στην ταραγμένη περίοδο που ζούμε, το ελληνικό έθνος, Ελλάδα και Κύπρος, θα κληθεί να συμμετάσχει ενεργά στη λήψη πολύ σοβαρών αποφάσεων που θα επηρεάσουν το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου. Αποφάσεις για συρράξεις και συγκρούσεις, για εθνικές διεκδικήσεις όλων των χωρών του κόσμου, για την ενεργειακή μετάβαση και ασφάλεια,  την κλιματική αλλαγή,  την αμυντική θωράκιση της Ευρώπης και την ολοκλήρωσή της.

Κι ένα σωρό άλλα πολύ σημαντικά θέματα. Ελπίζω να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Σε ένα κόσμο που οδεύει προς νέα ψυχροπολεμική περίοδο, με αναδυόμενες περιφερειακές δυνάμεις να διεκδικούν πολλά. Και με ένα πλανήτη που δείχνει σημάδια κόπωσης και φθοράς.

Με αλλαγές στο κλίμα, προσφυγικά ρεύματα εξαιτίας πολέμων αλλά και κλιματικών αλλαγών,  υπέρμετρη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και αντίθετα μείωση των διαθέσιμων πόρων. Μια πραγματικά εύθραυστη περίοδο. Που θα την χαρακτηρίσει η αποπαγκοσμιοποίηση και η υποχώρηση της δημοκρατίας στην πράξη.

Όπως καταλαβαίνετε, μπροστά σε όλα αυτά, τα διλήμματα για το ποιος θα είναι για παράδειγμα ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, φαντάζουν μικρά και ασήμαντα. Και μοιάζει ύποπτο το ότι τέτοια θέματα κυριαρχούν στην επικαιρότητα και τον πολιτικό διάλογο στην Ελλάδα. Ενώ θα έπρεπε να συζητήσουμε για την διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων στη χώρα, για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο με έμφαση στον πρωτογενή τομέα που θα βοηθήσει στην επιβίωσή μας, και για τον ρόλο που καλούμαστε να παίξουμε σε διεθνές επίπεδο όπως περιέγραψα παραπάνω.

Ας χαλαρώσουμε όμως ακόμα λίγες μέρες μέχρι την Τρίτη που τελειώνουν οι γιορτές και θα κληθούμε να επιστρέψουμε στην καθημερινότητα. Ελπίζω τα άγια Θεοφάνια να δώσουν σε όλους μας τη φώτιση που χρειαζόμαστε. Και μετά, τα κεφάλια μέσα και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του… Καλό τριήμερο σε όλους.

• ενεργειακό
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ