Χωρίς χρέος και QE

Ο πρωθυπουργός έχει δίκιο σε όσα γράφει στο άρθρο του στη Monde: «Επομένως η απάντηση για τη βιωσιμότητα του χρέους της Ελλάδας είναι πριν από όλα η ανάπτυξη. Η δίκαιη, βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη. Για να γίνει αυτό απαιτείται, πρώτον, η ρύθμιση του χρέους. Ώστε να ανασάνει η ελληνική οικονομία και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών. Τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος επομένως, πρέπει να συμφωνηθούν όχι απλώς ως αντάλλαγμα για τις μεταρρυθμίσεις που υλοποίησε η Ελλάδα, αλλά πολύ περισσότερο, γιατί αποτελούν μια ορθολογική επιλογή για να στηριχθεί η ανάπτυξη και η Ελλάδα να συνεχίσει να είναι συνεπής στις δανειακές της υποχρεώσεις. Όχι για να χαριστούν χρήματα στην Ελλάδα αλλά για να μη χρειαστεί να χαριστούν.»

Το σύνολο του πολιτικού κόσμου που πιστεύει στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, μάλλον δεν διαφωνεί με την τοποθέτηση του πρωθυπουργού. Η ρύθμιση του χρέους δεν είναι μόνο ανάγκη της οικονομίας αλλά κι επιταγή της ηθικής. Επιπλέον, η ανακοίνωση τώρα των μεσοπρόθεσμων ρυθμίσεων θα προκαλούσε ένα κύμα αισιοδοξίας που θα ευνοούσε τις επενδύσεις.

Φευ! Άλλες οι βουλές του… Σόιμπλε. Η λειτουργία της σημερινής Ευρώπης δεν συνάδει με αυτό που είναι λογικό και δίκαιο. Οι βραχυπρόθεσμε πολιτικές σκοπιμότητες υπονομεύουν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές και τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό δεν θα υπάρξει επαρκής συμφωνία για το χρέος στο Eurοgroup της 15ης Ιουνίου, γι’ αυτό και θα αναβληθεί η ένταξη της Ελλάδας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όπως επίσης, όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση υπό την απειλή της χρεοκοπίας θα αναγκαστεί να πάρει τη συμφωνία που θα της δοθεί προκειμένου να πληρώσει τις υποχρεώσεις του κράτους. Είναι άδικο, αλλά όλα δείχνουν ότι αυτό θα γίνει.

Η κριτική λοιπόν στους δανειστές και τη λειτουργία της ΕΕ είναι ορθή. Δεν φτάνει όμως. Γιατί μέσα σε αυτό το ευρωπαϊκό πλαίσιο κινούμαστε και θα κινούμαστε το επόμενο διάστημα. Η κριτική στους δανειστές δεν συνιστά οδικό χάρτη για αυτή την πορεία της χώρας. Χρειαζόμαστε σχέδιο (στο Newpost το έχουμε γράψει πολλές φορές) που να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές συνθήκες και να διασφαλίζει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα για το εθνικό συμφέρον. Χωρίς λεονταρισμούς και ανεδαφική στοχοθεσία. Χωρίς τη λογική του ραγιά και του καρπαζοεισπράκτορα. Αυτό το σχέδιο πρέπει να παρουσιαστεί με κάθε ειλικρίνεια στην κοινωνία για να μπορέσει να κριθεί με επάρκεια. Το αντίστοιχο δικό της σχέδιο πρέπει να παρουσιάσει και η αντιπολίτευση. Οι εποχές των προπαγανδιστικών ευκολιών έχουν παρέλθει. Η κοινωνία έχει πλήρη αντίληψη των πολύ δύσκολων συνθηκών. Γι αυτό απαιτεί σχέδιο και αλήθεια.

• Eurogroup
• ΕΚΤ
• Ευρωπαϊκή Ένωση
• Ευρώπη
• ποσοτική χαλάρωση