«25η Εξεταστική: Το Everything Everywhere… All for Nothing – Στο πολιτικό box‑office η ταινία «Τσίπρας 2» – Πώς ο Ανδρουλάκης έγινε ταυτόχρονα Green Book και Joker

Μετά από 24 αποτυχημένες “Αποστολές Αδυνατόν”, θα σηκώσει άραγε ο ΟΠΕΚΕΠΕ το Όσκαρ της κάθαρσης ή θα το ξαναπάρει η… συγκάλυψη;

Κάθε φορά που ξεσπά σκάνδαλο, πατάμε το ίδιο κουμπί: «συγκροτείται Εξεταστική». Από τον Φάκελο της Κύπρου ως τα Τέμπη, ζούμε ένα μονότονο ριμέικ· σαν τον Μπιλ Μάρεϊ που ξυπνούσε καθημερινά με το ξυπνητήρι να παίζει I Got You Babe. Διακομματικές φωνές, παράλληλα πορίσματα, καμία κάθαρση. Απλώς αλλάζουν τα πρόσωπα στην επιτροπή – οι ρόλοι μένουν ίδιοι: «εισηγητής, μειοψηφία, πορισματόρχης, εξαφανισμένος μάρτυρας».

La La Land – Ο Κυριάκος ως ρομαντικός πρωταγωνιστής που πιστεύει στο happy end

Τον Γενάρη έλεγε ότι οι Εξεταστικές έχουν «δομικό πρόβλημα». Τον Ιούλιο ενεργοποιεί άλλη μία. Θυμίζει τον Ράιαν Γκόσλινγκ που επιμένει να παίζει τζαζ σε μαγαζί φλαμένκο ελπίζοντας πως το κοινό θα… συγκινηθεί. Χρειάζεται όμως και η Έμμα Στόουν που του ψιθυρίζει: «Κυριάκο μου, κανείς δεν θα χορέψει μαζί σου αν ο ρυθμός είναι… “κουκουλώστε τα”».

Spotlight – 24 φορές νικήσαμε τη διαφάνεια στα σημεία

Η θρυλική δημοσιογραφική ομάδα της Boston Globe ξεσκέπασε το σκάνδαλο της καθολικής εκκλησίας. Δική μας πολιτική έκδοση: 24 επιτροπές ξεσκέπασαν… απολύτως τίποτα. Ούτε καν μία ομοφωνία για τα μάτια του κόσμου. Αν το Spotlight έπαιζε σε ελληνική βουλή, θα είχε τίτλο Lowlight και ο Μαρκ Ράφαλο θα ούρλιαζε: «We knew!… αλλά γράψαμε πέντε διαφορετικά πορίσματα για να μη θυμώσει κανένας».

The Usual Suspects – Ψάχνεις τον Κάιζερ Σόζε, βρίσκεις τον σταθμάρχη

Στη Siemens ο Χριστοφοράκος. Στα Τέμπη ο σταθμάρχης. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ θα φταίει, λογικά, κάποιος υπάλληλος σε ΚΥΔ που «παράκουσε». Στο φινάλε, ο πολιτικός Κάιζερ Σόζε φεύγει χωλαίνοντας από την αίθουσα, ισιώνει τη μέση και μπαίνει σε υπηρεσιακή BMW με οδηγό. And just like that… he’s gone.

No Country for Old Men – Μα, ποιος θυμάται πια το άρθρο 86;

Η αντιπολίτευση ζητά Προανακριτική, η κυβέρνηση προτιμά Εξεταστική. Όλοι βρίζουν το άρθρο 86, αλλά κανείς δεν το αλλάζει. Σαν το κέρμα του Χαβιέρ Μπαρδέμ: «Heads – συγκάλυψη, Tails – παραγραφή». Ό,τι κι αν ρίξεις, το νόμισμα γυρίζει πάντα στη σωστή πλευρά για τους υπουργούς∙ ποτέ για τον φορολογούμενο.

 Joker – Η κοινωνία γελάει με κλόουν, όχι με επιτροπές

Ο κόσμος κοιτά τους 151 βουλευτές που αρκούν για να πνίξουν μια δίωξη και νιώθει σαν το πλήθος στη σκηνή του Joker στο μετρό: ο καπνός ανεβαίνει, τα φρένα κόβουν, κανείς δεν ελέγχει τίποτα. Κι όταν τελειώσει η παράσταση, το μόνο που απομένει είναι «αδιευκρίνιστη ψήφος» στο 20,4 %, έτοιμη να ψηφίσει ακόμη και τη… Φωνή Λογικής, μπας και ακούσει επιτέλους κάτι λογικό.

Everything Everywhere All at Once – 25η διάσταση, ίδια κατάληξη;

Στο πολυβραβευμένο φιλμ, η ηρωίδα ταξιδεύει σε παράλληλα σύμπαντα για να σώσει τα πάντα. Στην ελληνική εκδοχή, 25 κοινοβουλευτικά σύμπαντα δεν έσωσαν ποτέ τίποτα. Θα γκρεμίσει το multiverse ο ΟΠΕΚΕΠΕ; Ή θα μείνουμε με το bagel της αυταπάτης;

 “And the Oscar for Best Picture of Inaction goes to…”

Εάν η 25η επιτροπή δεν βγάλει άκρη – σορυ, όταν δεν βγάλει άκρη – τουλάχιστον ας θεσπιστεί νέο βραβείο: Κοινοβουλευτικό Όσκαρ Συλλογικής Αμνησίας. Στα αποδυτήρια, θα το παραλάβουν όλοι αγκαλιά, τραγουδώντας «Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα»… μέχρι να σκάσει το επόμενο σκάνδαλο και να γράψουμε για την 26η.

 “Αλέξης Τσίπρας: The Return of the Jedi ή  Mission Impossible 7;” – No Time to Die… αλλά και ναρισκάρεις

Ο πρώην πρωθυπουργός κρατάει στο περίστροφο μία και μοναδική σφαίρα. Ξέρει πως, αν αστοχήσει, δεν θα γραφτεί πια ως «αρχηγός της Αριστεράς» αλλά ως ο Ντάνιελ Κρεγκ που γύρισε στο πλατό χωρίς κασκαντέρ – και γλίστρησε στα ίδια τα σκοινιά του 2015. Οι δημοσκοπήσεις τού κλείνουν πονηρά το μάτι· όμως 23 με 25 ποσοστιαίες μονάδες δεν τις είδε ακόμη ούτε με κιάλια Top Gun.

Groundhog Day: το 2015 επιστρέφει κάθε μέρα

Ο Τσίπρας γράφει βιβλίο‑εξιτήριο∙ αυτοκριτική, απολογισμός, γαρνιτούρα Μέρκελ. Σαν να λέει: «Δεν ήταν Grexit, παιδιά, ήταν performance διαπραγμάτευσης». Θυμίζει τον Μπιλ Μάρεϊ που ξυπνάει στον ίδιο βρόχο, ελπίζοντας πως το κοινό αυτή τη φορά θα γελάσει στα σωστά σημεία.

La La Land vs. The Big Short

Το αφήγημα: «Παρέδωσα ασφαλισμένη οικονομία και ήρθε ο Κυριάκος των αναθέσεων». Το πρόβλημα: πρέπει να πείσει όσους θυμούνται capital controls και ΕΝΦΙΑ ότι, στην πραγματικότητα, χόρευαν βαλς στην οδό Σταδίου. Χρειάζεται μίξη Ντέμιαν Σαζέλ και Άνταμ ΜακΚέι: μισή μαγεία, μισή λογιστική.

.Το νέο κόμμα – Ocean’s Eleven ή Suicide Squad;

Ψάχνει ικανό καστ: λίγη ριζοσπαστική λάμψη, λίγη πράσινη πινελιά και ένα fαν club nostalgicού ΣΥΡΙΖΑ. Αν βρει τους σωστούς «ληστές» για το μεγάλο κόλπο της αντιπολίτευσης, μπορεί να κλέψει τη δεύτερη θέση. Αν όμως μαζέψει ρέμπελους χωρίς πλοκή, θα εξελιχθεί σε Cats (ναι, εκείνο το μιούζικαλ που όλοι προσποιούνται πως δεν είδαν).

Everything Everywhere… αλλά πρώτα η οικονομία

Το σενάριο ανάκαμψης που μαγειρεύει μιλά για «πανεθνικό διάλογο» και «νέο παραγωγικό πρότυπο». Ωραίο ακούγεται· μόνο που χρειάζονται χρήματα, χρόνος – και υπουργικό σχήμα που να μην καίγεται γρηγορότερα από βεγγαλικό σε τελετή Όσκαρ.

Κίνδυνος spinoff: ΠΑΣΟΚ & Πλεύση – The Revenant των ποσοστών

Για να γίνει αρχηγός της αντιπολίτευσης, πρέπει να περάσει πάνω από τον Ανδρουλάκη (που ψάχνει τον δικό του King’s Speech) και την Κωνσταντοπούλου (η Fury Road του 3ου Δεκεμβρίου). Ο πήχης δεν είναι ουρανός, αλλά και τα κουκιά δεν βγαίνουν αν η γκρίζα ζώνη προτιμήσει… TikTok Parties.

One Shot, One Kill – κι αν αστοχήσει;

Οι συνεργάτες του λένε: «Τώρα ή ποτέ». Οι κακές γλώσσες απαντούν: «Καλύτερα ποτέ, παρά ακόμη μία φορά». Στο πολιτικό box‑office η ταινία «Τσίπρας 2» παίζει μόνο σε avant première· τα εισιτήρια προπωλούνται, αλλά κανείς δεν ξέρει αν θα γεμίσουν οι κερκίδες ή θα μείνει το popcorn στα χέρια των θεατών.

“Διμέτωπος Reloaded: Πώς ο Ανδρουλάκης έγινε ταυτόχρονα Green Book και Joker

Το ΠΑΣΟΚ βαράει Μητσοτάκη στα ίσα, τσιμπάει ΣΥΡΙΖΑ από πίσω – κι όλοι αναρωτιούνται σε ποια βάρκα τελικά πατάει το κόμμα που κάποτε έφτιαχνε βάρκες… επιδότησης.

The Usual Suspects: «Εκβιαζόμενος» o Κυριάκος, «ίσες αποστάσεις» ο Νίκος

Ο Ανδρουλάκης for the first time πετά στον Πρωθυπουργό τη λέξη «εκβιαζόμενος» κι από κάτω ο θόρυβος θυμίζει την αποκάλυψη του Κέβιν Σπέισι ότι αυτός ήταν ο Κάιζερ Σόζε. Στη ΝΔ χτυπάνε μανικετόκουμπα· στον ΣΥΡΙΖΑ χτυπάνε ταβάνια: «πάλι ίσες αποστάσεις;». Το ΠΑΣΟΚ όμως έχει άλλο mood: παίζει μονότερμα την κυβέρνηση με ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά βάζει υποσημείωση «2017–19» για να τσιγκλίσει και Κουμουνδούρου.

Parasite: Δανεική ατζέντα ή αυτόνομη πορεία;

Στην Προανακριτική πρόταση, το ΠαΣΟΚ πλασάρει «ποιότητα, όχι ταχύτητα» – λες και καταθέτει Chardonnay, όχι δικόγραφο. Κι ενώ κατηγορεί όλους για “κοπτοραπτική”, φτιάχνει δικό του μενού: Βορίδης + Αυγενάκης στο κυρίως, ολίγη από ΣΥΡΙΖΑ στο επιδόρπιο, κι ένα κάλεσμα προς Νεοδημοκράτες για after‑dinner συλλογή υπογραφών. Αν βρει «γαλάζιες διαρροές», θα ‘χει πετύχει το απόλυτο Ocean’s Eleven κόλπο· αλλιώς, απλώς θα ‘χει κάνει τον σερβιτόρο στον Κυριάκο να φέρει τον καφέ.

La La Land στην Κρήτη: Παρών στην τροπολογία…

Στο μεταναστευτικό το κόμμα ψηφίζει «παρών»· υπέρ της αντισυνταγματικότητας αλλά κατά της ακινησίας. Σα να λες στον κριτή του MasterChef: «το φιλέτο ψήθηκε μονόπλευρα, αλλά η σος είναι συναινετική». Οι δεξιοί φωνάζουν «διπλοπρόσωποι!», οι αριστεροί «πατάτε σε δύο βάρκες!». Κι η Χ. Τρικούπη απαντά με τον πιο Βενιζελικό τρόπο: «Μείνετε ήσυχοι, είναι compound verb».

The King’s Speech: όταν το timing γίνεται τραύλισμα

ΣΥΡΙΖΑ–Νέα Αριστερά πρόλαβαν κοινή πρόταση με 37 υπογραφές· το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε 24 ώρες μετά με 35. Στο box‑office της Βουλής ο κριτικός γράφει: «very well acted, but slightly delayed». Η δε ΝΔ γελάει: «Αγαπάμε την ποιότητα, παιδιά, αλλά μην αργείτε στο πάρτι – κλείνει το μπουφέ».

Mad Max: Fury Road – Δύο εβδομάδες οδομαχίες ahead

Τρίτη έρχεται Ολομέλεια για το “πόρισμα Καραμανλή”. Θα ξαναβγεί πρώτο το ΠΑΣΟΚ της αίθουσας; Θα φύγει πριν ανάψει το κόκκινο; Κανείς δεν ξέρει. Αλλά, αν αποχωρήσει, θα το κάνει με τη στιλιστική άνεση της Σαρλίζ Θερόν: «Εμείς δεν συμμετέχουμε σε desert drag race χωρίς φρένα».

Catch Me If You Can: ποιος θα πάρει τη δεύτερη θέση;

Ο πράσινος διμέτωπος πετυχαίνει όταν τσιμπάει ψήφους και από Μητσοτάκη και από Τσίπρα. Ο κίνδυνος; Να φανεί χαμαιλέων: βρίζεις Κυριάκο, πειράζεις Αλέξη, μουρμουράς για Μελόνι, αλλά την κρίσιμη στιγμή… πατάς «παρών».

Ο Ανδρουλάκης προσπαθεί να γράψει δικό του σενάριο. Αν θα είναι The Return of the King ή ένα απλό cameo στον τρίτο ρόλο θα φανεί σε λίγες κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις αλλά κυρίως το Φθινόπωρο μετά τη ΔΕΘ.

• Αλέξης Τσίπρας
• σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ
• ΣΥ​ΡΙΖΑ