Ανασκόπηση 2025: Οι μεγάλες απώλειες – Τα πρόσωπα που σημάδεψαν την Ελλάδα και άφησαν ιστορικό αποτύπωμα

Το 2025 δεν καταγράφηκε απλώς ως μία ακόμη δύσκολη χρονιά για τη χώρα. Ήταν μια χρονιά βαριά, φορτισμένη, γεμάτη απώλειες, που άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη. Η Ελλάδα αποχαιρέτησε πρόσωπα που καθόρισαν την πολιτική πορεία, τη μουσική και θεατρική δημιουργία, τον αθλητισμό, αλλά και τον δημόσιο λόγο και τη δημοσιογραφία. Δεν επρόκειτο για τυχαίες απώλειες, αλλά για ανθρώπους που, ο καθένας από τη θέση του, διαμόρφωσαν εποχές.

Οι αποχαιρετισμοί του 2025 δεν περιορίστηκαν στη συγκίνηση της στιγμής. Ήταν αποχαιρετισμοί που άνοιξαν ξανά συζητήσεις, επανέφεραν αντιπαραθέσεις, ξύπνησαν μνήμες και επανεκτίμησαν διαδρομές. Πολιτικοί που σφράγισαν στρατηγικές επιλογές της χώρας, καλλιτέχνες που έδωσαν φωνή σε κοινωνικές αγωνίες και προσωπικά βιώματα, αθλητές που ταυτίστηκαν με ιστορικές στιγμές του ελληνικού ποδοσφαίρου και δημοσιογράφοι που υπηρέτησαν την ενημέρωση με συνέπεια και αντοχή στον χρόνο.

Το κενό που άφησαν δεν είναι μόνο συναισθηματικό. Είναι βαθιά ιστορικό. Γιατί μαζί τους αποχωρεί ένα κομμάτι της σύγχρονης αφήγησης της Ελλάδας. Οι διαφωνίες, οι αντιφάσεις και οι κριτικές που συνόδευσαν ορισμένες από αυτές τις μορφές δεν μειώνουν τη σημασία τους· αντίθετα, την καθιστούν πιο ανθρώπινη και πιο αληθινή.

Κώστας Σημίτης

23 Ιουνίου 1936 – 5 Ιανουαρίου 2025
Ο πρώην πρωθυπουργός που ταύτισε το όνομά του με την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας. Υπό την ηγεσία του η χώρα εντάχθηκε στην ΟΝΕ και υιοθέτησε το ευρώ, επιλογές που εξακολουθούν να αποτελούν σημείο πολιτικής και ιστορικής αποτίμησης.

Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας από το 1996 έως το 2004 και ηγήθηκε του ΠΑΣΟΚ, μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο θάνατός του επήλθε έπειτα από μακρά νοσηλεία σε ιδιωτικό νοσοκομείο των Αθηνών, λόγω επιπλοκών που σχετίζονταν με χρόνια προβλήματα υγείας.
Ο Κώστας Σημίτης σημάδεψε την πορεία της χώρας κατά την περίοδο που βρισκόταν στην εξουσία, καθώς υπό την πρωθυπουργία του η Ελλάδα εντάχθηκε στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) και υιοθέτησε το ευρώ (2001). Η ελληνική πολιτική σκηνή τον αποχαιρέτησε αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό του ρόλο στην ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας.

Αλέξης Κούγιας

23 Ιανουαρίου 1951 – 28 Φεβρουαρίου 2025
Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής δικηγορίας. Χειρίστηκε πολύκροτες υποθέσεις που σφράγισαν τη δημόσια συζήτηση για δεκαετίες.

Ήταν 2022 διαγνώστηκε με καρκίνο στους λεμφαδένες, ωστόσο δεν το έβαλε λεπτό κάτω. Παράλληλα με τις χημειοθεραπείες ο Αλέξης Κούγιας βρισκόταν καθημερινά στα δικαστήρια κι εργαζόταν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Απεβίωσε σε ιδιωτικό νοσοκομείο του Πειραιά στις 28 Φεβρουαρίου σε ηλικία 74 ετών. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 4 Μαρτίου.

Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας

Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας υπήρξε κορυφαία μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας, με έργο διεθνούς ακτινοβολίας. Θεολόγος, συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ανασυγκρότησε το 1992 την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας, σε συνθήκες βαθιάς κοινωνικής κρίσης. Ξεχώρισε για το ιεραποστολικό του έργο στην Αφρική, τον διαθρησκειακό διάλογο και τη δράση υπέρ της ειρήνης. Προτάθηκε για Νόμπελ Ειρήνης κατά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Εκοιμήθη στην Αθήνα από πολυοργανική ανεπάρκεια, αφήνοντας σημαντική πνευματική παρακαταθήκη

Διονύσης Σαββόπουλος

17 Δεκεμβρίου 1944 – 21 Οκτωβρίου 2025
Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε κορυφαίος Έλληνας τραγουδοποιός, συνθέτης και στιχουργός, με καθοριστική επιρροή στη μεταπολεμική ελληνική μουσική. Νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο, δίνοντας πολυετή και γενναία μάχη με τον καρκίνο, με τον οποίο είχε διαγνωστεί από το 2001. Στη μακρά διαδρομή του εξέδωσε 14 κύκλους τραγουδιών, καθώς και ζωντανές ηχογραφήσεις συναυλιών και παραστάσεων. Έδωσε συναυλίες στην Ελλάδα και διεθνώς, ενώ έγραψε μουσική για θέατρο, Επίδαυρο και κινηματογράφο. Η αιτία θανάτου αποδόθηκε σε έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρκίνο.

Μανώλης Λιδάκης

28 Φεβρουαρίου 1960 – 26 Φεβρουαρίου 2025

Ο Μανώλης Λιδάκης καθιερώθηκε ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές του λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού. Η συνεργασία του με κορυφαίους συνθέτες και στιχουργούς, σε συνδυασμό με τη μοναδική, αισθαντική χροιά του, τον ξεχώρισε στη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία. Με πλούσιο κατάλογο επιτυχημένων κυκλοφοριών, υπηρέτησε τόσο το μοντέρνο έντεχνο όσο και το λαϊκό τραγούδι, ενώ ασχολήθηκε και με την κρητική μουσική, διασκευάζοντας ριζίτικα. Η τελευταία του δουλειά, «Μη μου γκρεμίζεις το όνειρο» (2009), έγινε με τον Παντελή Θαλασσινό. Πέθανε από αναπνευστικά προβλήματα, με την οικογένειά του να κάνει λόγο για ανακοπή.

Καίτη Γκρέυ

14 Μαΐου 1924 – 19 Ιανουαρίου 2025
Η Καίτη Γκρέυ υπήρξε εμβληματική μορφή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, με την απώλειά της να σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Καθιερώθηκε ως πρώτο όνομα στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα και συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους συνθέτες της γενιάς της. Τη δεκαετία του ’60 ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια, με ημερομίσθιο που ξεπερνούσε τις 8.000 δραχμές. Το 2006 εξέδωσε την αυτοβιογραφία «Έτσι όπως τα έζησα» και συμμετείχε σε 19 κινηματογραφικές ταινίες. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Έφυγε από τη ζωή στο σπίτι της στη Νέα Σμύρνη, λίγους μήνες πριν συμπληρώσει τα 101 της χρόνια.

Μίμης Δομάζος

22 Ιανουαρίου 1942 – 24 Ιανουαρίου 2025

Ο Μίμης Δομάζος, ο θρυλικός «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου, υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξαν ποτέ τα ελληνικά γήπεδα. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, έπειτα από ολιγοήμερη νοσηλεία στον «Ερυθρό Σταυρό», μετά από ανακοπή. Έβγαλε το πρώτο του δελτίο στα 13 του χρόνια στην Άμυνα Αμπελοκήπων και από τα 17 του φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού, με τον οποίο αγωνίστηκε 502 φορές και κατέκτησε 13 τίτλους. Μέτρησε 50 συμμετοχές με την εθνική Ελλάδας, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Τάκης Οικονομόπουλος

19 Οκτωβρίου 1943 – 10 Φεβρουαρίου 2025

Ο Τάκης Οικονομόπουλος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες τερματοφύλακες, με ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος του Παναθηναϊκού που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971, σε μια από τις κορυφαίες στιγμές συλλόγου και ελληνικού αθλητισμού. Γνωστός για τις εντυπωσιακές αποκρούσεις, τη σταθερότητα και την ψυχραιμία του, φόρεσε τη φανέλα των «πράσινων» για περίπου μία δεκαετία. Άφησε πίσω του ένα ανεξίτηλο αγωνιστικό αποτύπωμα, αποτελώντας σημείο αναφοράς για τη θέση του τερματοφύλακα στην Ελλάδα.

Νίκος Γαλανός

20 Δεκεμβρίου 1945 – 19 Μαΐου 2025
Ο Νίκος Γαλανός, πάσχοντας από καρκίνο, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στου Παπάγου, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή. Καταξιωμένος ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, διέθετε ευρύ φάσμα απαιτητικών ρόλων. Σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1962 στην ταινία Οργή. Καθιερώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 με πρωταγωνιστικούς ρόλους, συχνά ως γνήσιος γόης ή «κακό παιδί», κερδίζοντας τον σεβασμό συναδέλφων και κοινού.

Κατερίνα Γιουλάκη

27 Μαρτίου 1938 – 9 Ιουνίου 2025

Η Κατερίνα Γιουλάκη υπήρξε σπουδαία ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, με παρουσία που άφησε έντονο αποτύπωμα σε δεκάδες ρόλους. Αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το τηλεοπτικό κοινό για τη συμμετοχή της στη θρυλική σειρά «Ρετιρέ», που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής τηλεόρασης. Με σταθερή πορεία και ερμηνευτική συνέπεια, κέρδισε τον σεβασμό του χώρου και των συναδέλφων της. Το 1996 τιμήθηκε με το Βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, επισφραγίζοντας την αναγνώριση του έργου και της προσφοράς της στον ελληνικό πολιτισμό.

Δημήτρης Κωνσταντάρας

9 Οκτωβρίου 1946 – 24 Αυγούστου 2025

Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας υπήρξε ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους δημοσιογράφους της γενιάς του, με μακρά και πολυσχιδή παρουσία στον Τύπο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Εργάστηκε σε μεγάλες εφημερίδες και παρουσίασε δημοφιλείς ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Παράλληλα, ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, εκλεγόμενος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, που τελικά οδήγησαν στον θάνατό του, αφήνοντας πίσω του ένα αναγνωρίσιμο και βαρύ δημοσιογραφικό αποτύπωμα.

Ιάσων Τριανταφυλλίδης

1964 – 27 Ιανουαρίου 2025
Ιστορικός του ελληνικού κινηματογράφου και τραγουδιού, με ανεκτίμητο συγγραφικό έργο.

Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης έφυγε από τη ζωή ύστερα από ανακοπή, ενώ βρισκόταν στο σπίτι του. Δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου και θεάτρου, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της ιστορίας του ελληνικού πολιτισμού. Έγραψε πάνω από είκοσι βιβλία για τον ελληνικό κινηματογράφο, το τραγούδι, το μιούζικαλ και βιογραφίες καλλιτεχνών, κυρίως του ελληνικού σινεμά. Ενεργός αρθογράφος από το 1985, εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά, ενώ ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και το διαδίκτυο.

1972 – 1 Ιουλίου 2025
Η Ηρώ  Καριοφύλλη, συνδεδεμένη με το αστυνομικό ρεπορτάζ, υπηρέτησε την ενημέρωση με επιμονή και αξιοπιστία.

Ξεκίνησε το 1990 να εργάζεται στην εφημερίδα «Νίκη» και παράλληλα στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3, καλύπτοντας το αστυνομικό ρεπορτάζ, έναν χώρο που υπηρέτησε με συνέπεια και επαγγελματισμό. Έως το 1993 βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης, τόσο στον έντυπο Τύπο όσο και στο ραδιόφωνο. Από το 1991 και μέχρι το τέλος της ζωής της, η επαγγελματική της πορεία συνδέθηκε με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο του Alpha. Τα τελευταία χρόνια έδινε γενναία μάχη με τον καρκίνο, την οποία αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια και δύναμη.

• ανασκόπηση 2025
• απώλειες