Είναι η ακρίβεια, ηλίθιε…

O τίτλος ο σημερινός φυσικά και παραπέμπει στην αθάνατη έκφραση του Τζέημς Κάρβιλ, που έκανε τη δουλειά της για να εκλεγεί ο  Μπιλ Κλίντον κι από τότε έγινε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών.
Και του κάθε μαλάκα, που πιστεύει  ότι αφού αποστήθισε πέντε εξυπνάδες μπορεί κι αυτός να νικήσει στις κάλπες.
Κούνια που σας κούναγε!
Αλλά να πάμε στο προκείμενο, γιατί δεν κουδουνάνε μόνο τα εργαλεία τα ανδρικά, όπως θα επισήμαινε και διόλου δημοφιλής συνάδελφος, κουδουνάνε και τα ψιλά.
Δεν έχει και τίποτις άλλο, βλέπετε, ούτε στο παντελόνι ούτε στο πορτοφόλι, το χαρτί πήγε άκλαυτο, έπεσε υπέρ εδωδίμων και αποικιακών.
Το ξαπόστειλε η ακρίβεια, ηλίθιε…
Η εισαγόμενη ακρίβεια σύμφωνα με την κυβέρνηση, που δεν μπορεί να το ρίξει κι αυτό στους αληταράδες τους Συριζαίους, μιας και πρόκειται για σχετικώς πρόσφατο φαινόμενο, μας κάνει παρέα εδώ και καμιά τριετία.
Από τις εκλογές ας πούμε τις προηγούμενες, το αποτέλεσμα των οποίων έδωσε το σήμα σε μια σειρά από παλικάρια να πατήσουν το κουμπάκι που γράφει NOS.
Κι έτσι τούρμπιασε η ακρίβεια στα τρόφιμα εν Ελλάδι, το έχω γράψει εκατό φορές και θα το γράψω άλλες χίλιες, δεύτεροι πανευρωπαϊκώς τον Οκτώβριο του 2023 και πρώτοι τους επόμενους έξι μήνες.
Ήταν αρκετοί για να βρεθούμε πάνω απ’ τα σύννεφα, σε πάρτι μαγικό.
Και να αναρωτιέται η μάνα ποιος θα πρωτοφάει, η ίδια ή το παιδί.
Όχι από νοστιμιά, αλλά από αφραγκία…

Εν τω μεταξύ μιλάω με το φίλο μου τον Γιώργο.
Ας τον  πούμε Γιώργο, είναι προφέσιοναλ της επικοινωνίας ο άνθρωπος, τίμια βγάζει  το ψωμί του και  μπλεξίματα δεν θέλει με τρολάκια και λαμόγια.
Στην ηλικία μου ο κολλητός, παιδιά, σκυλιά, δεν έχει, έχει μια φιλενάδα, χωρισμένη με παιδί, που μένει σε μια απ’ αυτές τις κωμοπόλεις τις παραλιακές στο βόρειο μέτωπο της Αττικής.
Εκεί που πας, τέλος πάντων, για μπάνιο το καλοκαίρι και ύστερα τις ξεχνάς.
Του στέλνει μήνυμα η φιλενάδα, μου το δείχνει  ο Γιώργος:
“Πιτόγυρο στο  χέρι η κόρη μου, τριάμισι ευρώ το Πάσχα, τρία ογδόντα το καλοκαίρι, τέσσερα δέκα εδώ και λίγες μέρες. Που θα πάει, που στο δγιάλο θα  πάει αυτή η κατάσταση;”
Τι να σας πω, πιο  πέρα απ’ τον Βελζεβούλη δεν ξέρω αν παίζει κάτι, ακόμη κι ο μέγας Δάντης δεν μπήκε στον κόπο να το ψάξει.
Γνωρίζω, όμως, πολύ καλά, ότι σιμά κοντά θα γίνουμε κι εμείς σαν τους φτωχούς Αμερικάνους που τρέφονται μόνο με σόνταζ και σνακζ.
Με άδειες θερμίδες, δηλαδή, που βραχυπρόθεσμα σε κρατάνε όρθιο και μακροπρόθεσμα σου φορτώνουν όλων των ειδών τις αρρώστιες.
Όπως δεκαετία του εβδομήντα ένα πράγμα, γελάμε, γελάμε με το σύνθημα “ήρθε ο Αντρέας κι έφαγε ο κόσμος κρέας”, αλλά αυτό ακριβώς έγινε!

Και δίνω παράδειγμα μπροσθόβαρο:
Αρχές δεκαετίας του ογδόντα στο εστιατόριον “Τα παιδιά”, στου Ζωγράφου το μοσχάρι με πατάτες φούρνου και χορταρικά (πιάτο που ονομαζόταν “σπιτικό”, για κάποιο λόγο), το χρεώνανε εκατό δραχμές.
Τριάντα λεπτά σημερινά, να κάτσεις εκεί μάλιστα, να το απολαύσεις αραχτός και λάιτ, μερίδα πλούσια και ποιοτική, όπως  και του κοντινού “Παπαγιάννη”.
To Γενάρη του 2025, από την άλλη, για να πάρεις ντελίβερι ένα αντίστοιχο έδεσμα, με μικρότερη μερίδα ψαχνού, αλλά δε γαμιέται, πρέπει να σκάσεις δώδεκα ευρώ, σαράντα φορές επάνω.
Κάτι δεν πάει καλά…
Το έγραψε και χτες η “δημοκρατία” στο πρωτοσέλιδό της ότι “Οι ανατιμήσεις τροφίμων ακυρώνουν τις αυξήσεις σε μισθούς-συντάξεις”, σημειώνοντας ότι σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών “τεράστια άνοδο στο κόστος καταναλωτικών αγαθών πρώτης ανάγκης αποκαλύπτει η σύγκριση τιμών στα σούπερ μάρκετ μεταξύ του Δεκεμβρίου 2025 και του αντίστοιχου μήνα του 2024”.
Με πρωταθλητές τα κρέατα, εννοείται, που εκτοξεύθηκαν στο +14,42 % μέσα σε μόλις ένα χρόνο.
Μιλάμε για άλμα τόσο γαμάτο, που το ζήλεψε ακόμη κι ο Μανόλο Καραλής…

Υ.Γ.: Ας  αφήσουμε, όμως, πίσω τους πλεμπαίους και τις ανησυχίες τους και ας πάμε στο γαστρονομικό νέο των ημερών:
Το θρυλικό  ζαχαροπλαστείο των Παρισίων “Ladurée”, άνοιξε υποκατάστημα ακριβώς πίσω απ’ τη Μητρόπολη των Αθηνών.
Προχτές που πέρασα κι έριξα μια ματιά στο τιμοκατάλογο, είδα ότι για να κάτσεις και να φας μια διόλου υπερμεγέθη παστούλα απαιτούνται από δώδεκα ως δεκαπέντε ευρώ!
Ελπίζω τουλάχιστον το νερό, να προσφέρεται δωρεάν…

• ακρίβεια
• κρέατα