Η κόλαση του Δάντη, τα …άλλοθι και οι έωλες θεωρίες περί εκκενώσεων και συμψηφισμών

Το ποίημα «Θεία Κωμωδία» του Δάντη χωρίζεται σε τρία κύρια μέρη, «Κόλαση, Καθαρτήριο και Παράδεισος» και αφηγείται ένα φανταστικό ταξίδι στον Άδη. Οι δεκάδες πυρκαγιές που πολιορκούν την Ελλάδα επί δυο εβδομάδες, στο ανελέητο πέρασμα τους αφήνουν πίσω τους καμένα εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους με μοναδική φυσική καλλονή, κατεστραμμένες περιουσίες, τρομαγμένα ζώα που βιώνουν μαρτυρικό θάνατο μέσα στις φλόγες. Αν αυτό δεν είναι η Κόλαση τι είναι;

Όλος ο Αύγουστος θα είναι επικίνδυνος λένε οι ειδικοί. Ανείπωτος ο πόνος από την καμένη γη και τα όνειρα που γίνονται στάχτη. Βλέπεις το κάρβουνο και σε πιάνει η ψυχή σου. Δεν έχει τέλος ο πύρινος εφιάλτης. Πως να μαζέψει κάποιος τα κομμάτια του και να προχωρήσει όταν έχασε τη μάχη. Φωνές απόγνωσης και οργής ακούγονται παντού.

Οι «πολλές δικαιολογίες είναι πάντα λιγότερο πειστικές από μία» έγραψε ο Άλντους Χάξλεϊ (Point Counter Point (1928). Πολλές δικαιολογίες ακούστηκαν. Από όλες τις πλευρές. Κλιματική αλλαγή, ελλείψεις σε εναέρια και επίγεια μέσα, εγκληματικές παραλείψεις στις αντιπυρικές ζώνες, κακός επιχειρησιακός σχεδιασμός και άλλα. Σε όλα τα επιχειρήματα υπάρχει αλήθεια. Άλλοθι υπάρχουν αλλά και ευθύνες, πολιτικές και κοινωνικές για όσα δεν έγιναν.

Άνιση η μάχη με τα 45αρια και τα 7-8 μποφόρ. Υπήρξαν, όμως, πυρκαγιές και με χαμηλότερης έντασης ανέμους. Ήρωες οι πυροσβέστες, οι στρατιώτες και όλοι όσοι πολέμησαν στα πύρινα μέτωπα. Έκαναν υπερπροσπάθειες. Τους αξίζει ο θαυμασμός μας αλλά δεν αρκεί.

Αναλύσεις επί των αναλύσεων έγιναν και για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό. Πολύ σωστά, πρώτη προτεραιότητα να είναι ώστε να μη χαθεί ανθρώπινη ζωή. Πόσο άστοχη και ανάλγητη είναι η πολιτική κριτική στην επιχειρησιακή επιλογή για εκκενώσεις οικισμών και ολόκληρων περιοχών που περικύκλωσε η πύρινη λαίλαπα.

Η φωτογράφος και μόνιμη κάτοικος στο Μάτι Μαρία Κουτρουμπή, που έζησε την μεγάλη τραγωδία, έδωσε μια συγκλονιστική απάντηση. Έγραψε σε ανάρτηση της: «Αν έψαχνες τη μητέρα σου μέρες και έκλαιγες από πάνω της χωρίς να το καταλάβεις, γιατί είχε τη μορφή κούτσουρου, αν έβλεπες το δέρμα των γειτόνων σου να λιώνει από το θερμικό φορτίο, αν είχες δει αγκαλιασμένα απανθρακωμένα παιδιά, αν έδινες DNA για να δεις αν είναι ο άνθρωπος σου μέσα στη σακούλα, αν σκούπιζες πτώματα από τον δρόμο, θα καταλάβαινες τη σημασία της εκκένωσης. Μη γράφετε ό,τι σας έρθει στο κεφάλι, σας διαβάζουν και Ματιώτες».

Θλιβερή και η προσπάθεια ή η ανάγκη για «συμψηφισμούς». Να χαθούν ζωές, να επαναληφθεί ένα νέο Μάτι με τους 101 νεκρούς και η ζυγαριά του πολιτικού κόστους να ισορροπήσει. Τι ντροπή για όσους έκαναν ακόμη και αυτή τη σκέψη. Τι ασέβεια στην ανθρώπινη ζωή!

Μοναδικός ο Αρκάς. Τα είπε – ή μάλλον τα έγραψε- όλα. «Εκ της διαχειρίσεως: Όσοι ψάχνουν για ρεβάνς στις καταστροφές βρίσκονται σε λάθος σελίδα. Εκτυλίσσεται επικό ξεκατίνιασμα στο τουήτερ, ας μπουν εκεί να ξεδώσουν» ήταν το σχόλιο του.

Το Καθαρτήριο του Δάντη αργεί πολύ ακόμη…

Να σβήσουν οι φωτιές και να αποδοθούν οι ευθύνες όπου ανήκουν. Κανείς δεν θα πρέπει να μείνει στο απυρόβλητο. Η κλιματική αλλαγή είναι η μεγαλύτερη απειλή του πλανήτη. Η Ελλάδα ανήκει στην πεντάδα των χωρών στην ΕΕ, στην οποία αντιστοιχεί το 80% των καμένων εκτάσεων. Δεν θα πρέπει να συνεχίσει να είναι μια ανοχύρωτη χώρα. Τον χειμώνα η φύση εκδικείται με τις πλημμύρες, το καλοκαίρι με τα 45άρια. Υπήρξαν όμως σαφώς και εγκληματικά λάθη. Κάηκε σχεδόν το ένα τέταρτο της χώρας. Όποιος έφταιξε στο εδώλιο!

Χρειάζονται τα μεγαλόπνοα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης αλλά πρέπει να γίνουν και πολλά μικρότερης εμβέλειας. Να υπάρξει ανασχεδιασμός του εθνικού συστήματος δασοπροστασίας. Η πρόληψη είναι κρίσιμης σημασίας. Η εκ των υστέρων παρέμβαση είναι πάντα ανεπαρκής. Δεν πρέπει να χαθεί ούτε ένα λεπτό την επόμενη μέρα.

«Έχουμε σαράντα εκατομμύρια αιτίες να αποτύχουμε, αλλά ούτε μία δικαιολογία», έγραψε ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας (1907) Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ.

Ο Παράδεισος του Δάντη μοιάζει με όνειρο απατηλό! SOS για κυβερνητική και αυτοδιοικητική ενεργοποίηση και ευαισθητοποίηση των πολιτών, για να μην βυθιστούμε στον Άδη της φυσικής καταστροφής.

• Αττική
• Εύβοια
• πυρκαγιά
• Χριστίνα Κοραή