Noga Erez: Η Ισραηλινή «ιέρεια» της nu hip-hop που ρίχνει cancel στο καθεστώς Νετανιάχου – Οι αμφίσημες δηλώσεις και το διεθνές φεστιβαλικό μποϊκοτάζ

Αν η ισραηλινή μουσική σκηνή αναζητούσε ένα πρόσωπο που να χωρά ταυτόχρονα την ηλεκτρονική pop, το hip-hop, την πολιτική δυσφορία και την κουλτούρα της Gen Z, δύσκολα θα έβρισκε καταλληλότερο από τη Noga Erez.

Η 36χρονη δημιουργός από το Ισραήλ έχει καταφέρει να μετατρέψει ένα κράμα από κοφτά beats, rap, experimental pop και σαρκαστικούς στίχους σε διεθνή καριέρα. Έχει συνεργαστεί με τη Missy Elliott, έχει ανοίξει συναυλία των Florence + The Machine στο Madison Square Garden, ενώ τον Απρίλιο του 2026 έγινε η πρώτη Ισραηλινή γυναίκα καλλιτέχνις που εμφανίστηκε στο Coachella.

Και την ίδια στιγμή, η Erez δεν χωρά εύκολα στο δίπολο που συχνά επιβάλλεται στους Ισραηλινούς καλλιτέχνες στο εξωτερικό: «με το Ισραήλ ή εναντίον του Ισραήλ».

Υπερασπίζεται την κοινωνία από την οποία προέρχεται, έχει εμφανιστεί σε συγκεντρώσεις για την απελευθέρωση των Ισραηλινών ομήρων και έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν υποστηρίζει το κίνημα BDS. Ταυτόχρονα, όμως, βρίσκεται εδώ και χρόνια απέναντι στην πολιτική κατεύθυνση του Μπενιαμίν Νετανιάχου και έχει συμμετάσχει σε αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις μέσα στο ίδιο το Ισραήλ.

Από το Τελ Αβίβ στη διεθνή alt-pop σκηνή

Η μουσική της Erez δύσκολα μπαίνει σε ένα κουτί.

Η ίδια ξεκίνησε από τον κόσμο της ηλεκτρονικής μουσικής, αλλά μέσα στα χρόνια η παραγωγή της απέκτησε όλο και εντονότερα στοιχεία hip-hop, industrial ήχων, alternative pop και spoken-word ερμηνείας.

Το ντεμπούτο της, «Off the Radar», την έκανε γνωστή εκτός Ισραήλ, ενώ το «Kids» διεύρυνε σημαντικά το διεθνές κοινό της. Με το «The Vandalist», που κυκλοφόρησε το 2024, η Erez παρέδωσε ίσως την πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του ήχου της: επιθετική, σατιρική, χορευτική και ταυτόχρονα βαθιά ανήσυχη.

Η ίδια έχει περιγράψει τον «Vandalist» ως κάποιον που, ενώ παραμένει ευαίσθητος σε όσα συμβαίνουν γύρω του, αρνείται να αποδεχθεί τον κόσμο όπως είναι και προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι καινούργιο μέσα από αυτή την απόρριψη.

Κάπως έτσι λειτουργεί και ολόκληρη η περσόνα της.

Η σύγκρουση με την εποχή Νετανιάχου δεν ξεκίνησε τώρα

Η κριτική της προς την πολιτική πραγματικότητα του Ισραήλ δεν εμφανίστηκε μετά την 7η Οκτωβρίου.

Ήδη από το 2017, πολύ πριν αποκτήσει τη σημερινή διεθνή αναγνωρισιμότητα, η Erez έλεγε στον Guardian ότι στη δημόσια συζήτηση επί κυβέρνησης Νετανιάχου «η λέξη ειρήνη δεν ακούγεται πια», περιγράφοντας μια κοινωνία στην οποία η ελπίδα είχε αρχίσει να αντιμετωπίζεται με κυνισμό.

Το 2023 βρέθηκε στο ευρύτερο κύμα αντίδρασης απέναντι στη σχεδιαζόμενη δικαστική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Νετανιάχου, μια πολιτική σύγκρουση που έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες Ισραηλινούς στους δρόμους και προκάλεσε βαθιά κρίση γύρω από τη λειτουργία των θεσμών και της Δικαιοσύνης.

Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τον πόλεμο που ακολούθησε, τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο περίπλοκα.

Ούτε «cancel Israel», ούτε σιωπή απέναντι στην κυβέρνηση

Εδώ βρίσκεται ίσως και η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της Noga Erez.

Η ίδια δεν υιοθετεί μια απλοϊκή αντι-ισραηλινή θέση. Έχει εμφανιστεί δημόσια σε συγκεντρώσεις για την επιστροφή των ομήρων που κρατούνταν στη Γάζα, ενώ έχει αποστασιοποιηθεί ρητά από το BDS μετά τη διαμάχη που προκάλεσαν παλαιότερες δηλώσεις της.

Αυτό, όμως, δεν την εμπόδισε να συμμετέχει σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, ούτε να εκφράζει ανοιχτά τη δυσφορία της για την πολιτική πορεία της χώρας.

Το ντοκιμαντέρ «Noga», που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Tribeca το 2026, καταγράφει την ίδια και τον σύντροφο και μόνιμο συνεργάτη της Ori Rousso σε συγκεντρώσεις για τους ομήρους αλλά και σε αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις. Η ίδια η παρουσίαση του Tribeca σημειώνει ότι η ταινία την εμφανίζει να μιλά χωρίς περιστροφές για τον πόλεμο, τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, το BDS και την κρίση των ομήρων, μέσα από ένα σαφώς προοδευτικό πολιτικό πρίσμα.

Και ίσως αυτό ακριβώς κάνει την περίπτωσή της ενδιαφέρουσα: αρνείται την υποχρέωση να διαλέξει ένα από τα δύο έτοιμα στρατόπεδα.

Στο Coachella με μια χώρα σε πόλεμο πίσω της

Τον Απρίλιο του 2026 η Erez ανέβηκε στη σκηνή του Coachella σε μια ιστορική εμφάνιση για την ίδια.

Μπροστά στο κοινό του φεστιβάλ μίλησε για τη δύσκολη κατάσταση στην πατρίδα της, λέγοντας ότι αισθάνεται «συντετριμμένη και λυπημένη» για όσα συμβαίνουν στο Ισραήλ και γύρω από αυτό και περιέγραψε τη μουσική ως έναν τρόπο να φέρνει αγνώστους κοντά και να τους κάνει, έστω προσωρινά, να αισθάνονται σαν οικογένεια.

Δεν ήταν πολιτικό μανιφέστο. Ήταν όμως κάτι που χαρακτηρίζει την Erez εδώ και χρόνια: η επιμονή της να μην προσποιείται ότι η τέχνη παράγεται σε κάποιο αποστειρωμένο δωμάτιο έξω από την Ιστορία.

Ο πόλεμος, οι κοινωνικές συγκρούσεις στο Ισραήλ, η άνοδος της πόλωσης και η διεθνής πίεση έχουν πλέον εισχωρήσει όχι μόνο στις δηλώσεις της αλλά και στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται ως καλλιτέχνις.

Όταν το cancel επιστρέφει πάνω της

Υπάρχει βέβαια και μια σχεδόν ειρωνική διάσταση.

Μια καλλιτέχνις που ασκεί κριτική στην κυβέρνηση της χώρας της έχει ταυτόχρονα βρεθεί αντιμέτωπη με ακυρώσεις και μποϊκοτάζ στο εξωτερικό επειδή είναι Ισραηλινή.

Η Erez έχει δηλώσει ότι έχασε διεθνείς εμφανίσεις και bookings μετά την έναρξη του πολέμου, στο πλαίσιο του αυξανόμενου πολιτιστικού αποκλεισμού Ισραηλινών καλλιτεχνών.

Έτσι βρίσκεται σε μια παράξενη ενδιάμεση ζώνη: πολύ επικριτική για να αποτελέσει εύκολο πολιτιστικό σύμβολο της ισραηλινής κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα πολύ Ισραηλινή για όσους αντιμετωπίζουν κάθε καλλιτέχνη της χώρας ως εκπρόσωπο της κυβέρνησής της.

Η pop ως πολιτική ανυπακοή

Η Noga Erez δεν είναι η κλασική protest singer με την κιθάρα και το πολιτικό σύνθημα στο ρεφρέν.

Προτιμά το bass, το distortion, το χιούμορ, τη μόδα, τις απότομες αλλαγές ρυθμού και ένα είδος pop σαρκασμού που χορεύεται προτού αποκωδικοποιηθεί.

Ακόμη και όταν η ίδια έχει απορρίψει την ταμπέλα της «πολιτικής καλλιτέχνιδας», η πραγματικότητα γύρω της εξακολουθεί να μπαίνει στη μουσική της. Από την κριτική της στην απουσία μιας γλώσσας ειρήνης μέχρι τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και από τις συγκεντρώσεις για τους ομήρους μέχρι τη σκηνή του Coachella, η πολιτική βρίσκεται συνεχώς εκεί.

Και ίσως γι’ αυτό η Noga Erez είναι κάτι περισσότερο από ακόμη μία ενδιαφέρουσα εξαγωγή της ισραηλινής alternative σκηνής.

Είναι μια καλλιτέχνις που προσπαθεί να κρατήσει ταυτόχρονα δύο πράγματα τα οποία η εποχή απαιτεί όλο και συχνότερα να χωρίσουμε: την ταυτότητά της και το δικαίωμα να συγκρούεται με την εξουσία που κυβερνά στο όνομά της.

Σε έναν κόσμο όπου όλοι ζητούν από όλους να επιλέξουν στρατόπεδο, η δική της μορφή «cancel» μοιάζει διαφορετική: όχι απέναντι σε μια χώρα ή έναν λαό, αλλά απέναντι στην ιδέα ότι η τέχνη πρέπει να σωπαίνει μπροστά στην εξουσία.

• hip-hop
• Ισραήλ
• Μουσική
• Μπενιαμίν Νετανιάχου