Ο δάσκαλος-ήρωας του Νεπάλ που έσωσε 1.643 παιδιά από τις φονικές πλημμύρες (Βίντεο)

Στις 9.20 το πρωί της Τετάρτης, στο Tribhuvan Trishuli Secondary School, στην κοιλάδα Trishuli του βόρειου-κεντρικού Νεπάλ, όλα έμοιαζαν να κυλούν κανονικά. Περίπου 900 μαθητές βρίσκονταν ήδη στις αίθουσες του τριώροφου σχολικού συγκροτήματος, ενώ εκατοντάδες ακόμη έφταναν με τα πόδια ή με τα σχολικά λεωφορεία. Μέσα σε λίγα λεπτά, όμως, η καθημερινότητα μετατράπηκε σε αγώνα δρόμου για τη σωτηρία τους.

Το τηλέφωνο του διευθυντή, Rajendra Dawadi, χτύπησε. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ένας φίλος του από το Betrawati, περίπου οκτώ χιλιόμετρα πιο ψηλά στην κοιλάδα. Η πληροφορία ήταν σύντομη και τρομακτική: το χωριό είχε παρασυρθεί από το ποτάμι. Το νερό κατέβαινε με τεράστια ορμή και το σχολείο έπρεπε να εκκενωθεί.

Ο 47χρονος καθηγητής Αγγλικών προσπάθησε αρχικά να αξιολογήσει την κατάσταση. Το σχολείο ήταν κατασκευασμένο από σκυρόδεμα και βρισκόταν περίπου 60 μέτρα πάνω από την κοίτη του ποταμού. Ωστόσο, σύντομα έφτασε ένας γονιός με νέα που δεν άφηναν περιθώρια για αναμονή: η στάθμη του νερού ανέβαινε επικίνδυνα γρήγορα. Ο Dawadi πήρε τότε την κρίσιμη απόφαση. Χτύπησε το σχολικό κουδούνι, όχι για να ξεκινήσει το μάθημα, αλλά για να σημάνει συναγερμό.

«Φύγετε τώρα»

Οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να απομακρύνουν τους μαθητές από τις αίθουσες και να τους οδηγούν προς ασφαλέστερα, υψηλότερα σημεία. Παράλληλα, ο διευθυντής σκέφτηκε τα σχολικά λεωφορεία που βρίσκονταν ακόμη στον δρόμο. Κάθε λεωφορείο μετέφερε περίπου 80 παιδιά. Ο Dawadi άρχισε να τηλεφωνεί στους οδηγούς, ζητώντας τους να επιστρέψουν αμέσως. Κατάφερε να επικοινωνήσει με όλους εκτός από έναν. Και τότε είδε το συγκεκριμένο λεωφορείο να πλησιάζει και να περνά τη γέφυρα. Τα νερά είχαν ήδη αρχίσει να κατακλύζουν τον χώρο γύρω από το σχολείο. Ο διευθυντής έκανε απεγνωσμένα νοήματα στον οδηγό να γυρίσει πίσω. Το λεωφορείο κατάφερε να περάσει στην απέναντι πλευρά. Μόλις λίγες στιγμές αργότερα, η γέφυρα κατέρρευσε. Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές στις οποίες μερικά δευτερόλεπτα χωρίζουν τη ζωή από την τραγωδία.

 

 

View this post on Instagram

 

A post shared by The Times and Sunday Times (@thetimes)

Η φυγή προς το βουνό

Ο φόβος εξαπλώθηκε γρήγορα ανάμεσα στα παιδιά. Μια μαθήτρια υπέστη κρίση πανικού και μεταφέρθηκε με μοτοσικλέτα σε υψηλότερο σημείο. Οι υπόλοιποι μαθητές εγκατέλειψαν το σχολείο με τα πόδια, ακολουθώντας τους εκπαιδευτικούς. Ο Dawadi έμεινε πίσω τους, επιβλέποντας την εκκένωση. Τελικά, οι μαθητές συγκεντρώθηκαν σε ασφαλέστερο σημείο, κοντά σε ένα δέντρο bodhi. Από εκεί μπορούσαν να δουν την καταστροφή να ξετυλίγεται χαμηλότερα στην κοιλάδα. Το νερό παρέσυρε κατασκευές, δρόμους και υποδομές, μεταμορφώνοντας μέσα σε λίγα λεπτά το γνώριμο τοπίο. Και όμως, μέσα σε αυτή την καταστροφή, υπήρξε ένα συγκλονιστικό αποτέλεσμα: και τα 1.643 παιδιά του σχολείου σώθηκαν.

Δεν στάθηκαν όλοι το ίδιο τυχεροί

Ο 32χρονος καθηγητής κοινωνικής ιστορίας Santos Pariyar παρασύρθηκε από τα νερά όταν επέστρεψε στο δωμάτιο που νοίκιαζε κοντά στον ποταμό. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, τη ζωή του έχασε επίσης ο επιστάτης του σχολείου, Sultan Lama, ο οποίος είχε επιστρέψει στο κτίριο για να κλείσει τις πόρτες. Αργότερα, όταν οι κάτοικοι χαρακτήρισαν τον Dawadi ήρωα, εκείνος δεν δέχθηκε τον χαρακτηρισμό. «Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;» ήταν η απάντησή του. Μια φράση λιτή, αλλά ενδεικτική του μεγέθους της στιγμής που έζησε η σχολική κοινότητα.

Μια καταστροφή που ξεκίνησε ψηλά στα Ιμαλάια

Πίσω από τη δραματική διάσωση των μαθητών βρίσκεται ένα ακραίο φυσικό φαινόμενο. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα επιστημονικές αναλύσεις, τεράστια μάζα πάγου και βράχων αποκολλήθηκε από την περιοχή του Langtang Lirung, στα Ιμαλάια, κοντά στα σύνορα του Νεπάλ με το Θιβέτ. Η μάζα κατέρρευσε περίπου 1.200 μέτρα μέσα στο απότομο φαράγγι του ποταμού Lhende Khola. Η κατάρρευση μετατράπηκε σε μια καταστροφική ροή νερού, πάγου, λάσπης, βράχων και συντριμμιών, η οποία κατέβηκε με μεγάλη ταχύτητα προς τις χαμηλότερες κοιλάδες.

Οι δορυφορικές εικόνες που εξετάστηκαν μετά την καταστροφή δείχνουν ότι το φαινόμενο δεν περιορίστηκε στην κατάρρευση πάγου. Μαζί με τον παγετώνα αποκολλήθηκε και τμήμα του βραχώδους υποστρώματος. Η ορμή της πλημμύρας ήταν τέτοια ώστε ολόκληροι οικισμοί, γέφυρες, δρόμοι και ενεργειακές υποδομές καταστράφηκαν, ενώ σε αρκετά σημεία η κοίτη των ποταμών άλλαξε μορφή. Οι συνέπειες ξεπέρασαν τα σύνορα του Νεπάλ, επηρεάζοντας και την περιοχή του Θιβέτ, καθώς οι ομάδες διάσωσης συνέχιζαν να αναζητούν ανθρώπους σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Η κλιματική αλλαγή στο φόντο της καταστροφής

Οι επιστήμονες αποφεύγουν να αποδώσουν ένα συγκεκριμένο γεωλογικό γεγονός αποκλειστικά στην κλιματική αλλαγή. Ωστόσο, η εικόνα που διαμορφώνεται στα Ιμαλάια προκαλεί ολοένα μεγαλύτερη ανησυχία. Η άνοδος της θερμοκρασίας επηρεάζει τους παγετώνες και το μόνιμα παγωμένο έδαφος, γεγονός που μπορεί να αποσταθεροποιήσει ορεινές πλαγιές και να αυξήσει τον κίνδυνο κατολισθήσεων, καταρρεύσεων παγετώνων και αιφνίδιων πλημμυρών.

Στην ευρύτερη περιοχή Hindu Kush–Himalaya, η απώλεια παγετώνων έχει επιταχυνθεί τις τελευταίες δεκαετίες, μεταβάλλοντας σταδιακά ένα από τα πιο ευαίσθητα ορεινά οικοσυστήματα του πλανήτη. Η τραγωδία στην κοιλάδα Trishuli δεν είναι επομένως μόνο η ιστορία μιας καταστροφικής ημέρας. Είναι και μια υπενθύμιση της ευάλωτης ισορροπίας ανάμεσα στους παγετώνες των Ιμαλαΐων και στις κοινότητες που ζουν χαμηλότερα.

Εκείνο το πρωί, για τους 1.643 μαθητές του σχολείου, η διαφορά ανάμεσα στην ασφάλεια και την τραγωδία κρίθηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Ένα τηλεφώνημα, ένα κουδούνι και η απόφαση ενός διευθυντή να μην περιμένει άλλο αποδείχθηκαν αρκετά για να αλλάξουν την κατάληξη μιας ημέρας που θα μπορούσε να είχε γραφτεί ως μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της περιοχής.

• αγνοούμενοι
• δάσκαλος
• Μαθητές
• νεκροί
• Νεπάλ
• πλημμύρες