Οι άνδρες κάνουν τη ζωή των γυναικών χειρότερη – Το αδιέξοδο των singles του 2025

Μια σιωπηλή, αλλά καθοριστική αλλαγή διαμορφώνει το τοπίο των σχέσεων ενώ δείχνει ένα μάλλον μοναχικό μέλλον για τους singles. Μέχρι το 2030, σχεδόν οι μισές γυναίκες ηλικίας 25 έως 44 ετών θα είναι single, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Morgan Stanley.

Το ποσοστό αυτό θα είναι το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία, σηματοδοτώντας μια κοινωνική πραγματικότητα που ήδη αποτυπώνεται έντονα στην καθημερινότητα.

Οι γυναίκες κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης περιγράφουν ένα τοπίο απογοήτευσης γύρω από τον έρωτα και τις σχέσεις. Οι περισσότερες τονίζουν πως δεν λείπει η ανάγκη για συντροφικότητα, αλλά οι άνδρες που συναντούν φαίνεται να μην ανταποκρίνονται ούτε στις πιο βασικές προσδοκίες.

Οι ίδιες μιλούν για άνδρες «χαμηλής προσπάθειας» –εκείνους που δεν απαντούν στα μηνύματα, που αποφεύγουν να κανονίσουν ραντεβού ή που δεν δείχνουν διάθεση να χτίσουν κάτι σταθερό. Πολλές γυναίκες το περιγράφουν ξεκάθαρα: αντί οι άνδρες να προσθέτουν αξία στη ζωή τους, συχνά την κάνουν πιο δύσκολη.

Το προφίλ του συντρόφου που αναζητούν οι περισσότερες δεν έχει να κάνει με υπερβολές. Αντίθετα, πρόκειται για θεμελιώδεις αξίες: καλοσύνη, συναισθηματική ωριμότητα, υγεία -σωματική και ψυχική–, κοινοί στόχοι, σταθερότητα, προθυμία για δέσμευση. Πολλές θα ήθελαν μια οικογένεια, άλλες απλώς μια ουσιαστική, ισότιμη σχέση. Όμως ακόμη και αυτά τα «απλά» μοιάζουν δυσεύρετα.

Μια ακόμη δυσκολία που καταγράφεται είναι το χάσμα στην εκπαίδευση και τις αξίες. Πολλές γυναίκες επισημαίνουν ότι οι άνδρες της γενιάς τους έχουν χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο, περιορισμένες κοινωνικές δεξιότητες και συχνά στρέφονται σε τοξικές διαδικτυακές κοινότητες, από τις «red pill» ιδεολογίες μέχρι πολιτικούς χώρους που ενισχύουν τη διάσταση των φύλων.

Η ανισορροπία γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν προστίθεται και το οικονομικό στοιχείο: αρκετοί άνδρες δυσκολεύονται να δεχτούν μια σύντροφο πιο μορφωμένη ή με υψηλότερο εισόδημα, εγκλωβισμένοι σε στερεότυπα που θυμίζουν «σύνδρομο του Πίτερ Παν» –την άρνηση δηλαδή να ενηλικιωθούν πραγματικά.

Η απογοήτευση αυτή έχει πολλές όψεις. Κάποιες γυναίκες παραδέχονται ότι η μοναξιά τις βαραίνει, αλλά προτιμούν την ανεξαρτησία τους από το να συμβιβαστούν. Άλλες δηλώνουν ότι η καριέρα και η οικονομική τους αυτονομία τις κάνουν να βλέπουν τις σχέσεις ως λιγότερο αναγκαίες. Η βιολογική πίεση, ωστόσο, παραμένει ισχυρή για όσες σκέφτονται τη μητρότητα – ένα «ρολόι» που χτυπά ολοένα και πιο δυνατά.

Υπάρχουν και εκείνες που απομακρύνθηκαν εντελώς από την ιδέα της σχέσης. Οικονομικά ανεξάρτητες, με καριέρα και δικά τους σπίτια, τονίζουν ότι δεν βλέπουν πλέον τη μακροχρόνια σχέση ως «επίτευγμα» ή ως προϋπόθεση επιτυχίας. Μάλιστα, αρκετές εξετάζουν την ιδέα να γίνουν μόνες μητέρες, μέσω υιοθεσίας ή αναδοχής. «Ο χρόνος, τα χρήματα, το σπίτι μου – όλα είναι δικά μου. Νιώθω ελεύθερη και ικανοποιημένη», λένε χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, για άλλες, η οικονομική πίεση λειτουργεί αντίστροφα. Το κόστος ζωής, που φαίνεται σχεδιασμένο για ζευγάρια και οικογένειες, κάνει την καθημερινότητα ενός single ακριβή και δύσκολη. Από τα ενοίκια μέχρι τις βασικές δαπάνες, πολλές γυναίκες παραδέχονται ότι θα ήθελαν να μοιραστούν τα βάρη με κάποιον – αλλά όχι με οποιονδήποτε.

Η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή μιας γενιάς γυναικών που δεν φοβάται τη μοναξιά, αλλά κουράζεται από τη συνεχή απογοήτευση. Ονειρεύονται σχέσεις που θα προσφέρουν συντροφικότητα, σεβασμό και αμοιβαιότητα. Και μέχρι να βρουν κάτι που να αξίζει πραγματικά, προτιμούν να κρατούν γερά τη δική τους ελευθερία – ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να πορευτούν μόνες.

Πηγή: theguardian

• Singles
• άνδρες
• Γυναίκες
• Σχέσεις