Τουρίστες στα Εξάρχεια!

Όταν η ζόρικη γειτονιά μπαίνει στους πιο «κουλ προορισμούς» της Ευρώπης.

Δεν είναι μόνο τα ριζόρτς με τους βραχιολάκηδες. Δεν είναι μόνο οι χλιδάτες σουίτες στο κυκλαδίτικο τοπίο. Δεν είναι μόνο τα κάμπινγκ τα χαλαρά στη Σαμοθράκη και στην Ικαρία. Είναι και το μπετό των Εξαρχείων, που αναδεικνύεται σε τουριστικό αξιοθέατο και μαζεύει κόσμο και κοσμάκη. Από φοιτηταριάτο και αδέσποτους εφήβους, ως φυσιοδίφες της αναρχίας και μπαχαλοχελίδονα! Και φτάνεις να περπατάς στην πλατεία και να ακούς ξένες τις δύο στις τρεις λέξεις και τις δύο στις τρεις γλώσσες. Να τα μαθαίνει αυτά η Κουντουρά και να αναπροσαρμόζει στο πιτς φυτίλι την πολιτική του υπουργείου της.

Αλήθεια το λέω, υπάρχουν ώρες που κυκλοφορείς στα Εξάρχεια και νομίζεις ότι είσαι στο Βερολίνο ή στο Γουίλιαμσμπεργκ. Τέτοιος κοσμπολιτισμός πια ούτε στην Πλάκα των σέβεντις, να τα βλέπει το Κολωνάκι και να κλαίει που απέμεινε με τους θεσμικούς και τους γραφειοκράτες. Συγγνώμη, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των τουριστών που περνούν από Αθήνα κάθεται μία μέρα, βαριά δύο, ίσα ίσα για να δει την Ακρόπολη και το Μουσείο της. Μόνο οι επισκέπτες των Εξαρχείων του δίνουν και καταλαβαίνει, με το να έρχονται στη γειτονιά και να ξεχνάνε να φύγουν. Βοηθάνε και οι μπάφοι, δεν λέω, που δεν κουνάνε εύκολα, αλλά και πάλι σημασία έχει το bottom line.

Και το bottom line λέει ότι τα Εξάρχεια μαζεύουν και πολύ και καλό κόσμο από το εξωτερικό. Κορίτσια κι αγόρια που αναζητούν κάτι διαφορετικό από τις «εναλλακτικές» συνοικίες της λοιπής Ευρώπης, τις τόσο λαμπερές και καλογυαλισμένες και τακτοποιημένες «εναλλακτικές» συνοικίες. Ψάχνουν για ζούρλια, ψάχνουν για αναστάτωση, ψάχνουν για χαβαλέ και για δράση. Για κάτι που θα τους βγάλει και θα τις βγάλει απ’ τα κουτάκια και θα δώσει ένα διαφορετικό νόημα στις ζωές τους. Θα προσφέρει, έστω , ένα διαφορετικό φως κι ας είναι και το φως απ’ τις μολότωφ…

Ως εκ τούτου δεν μπορώ παρά να χαιρετήσω το ρεπορτάζ του Independent για τις 23 «πιο κουλ συνοικίες της Ευρώπης», όπου τα Εξάρχεια φιγουράρουν στην ένατη θέση. Με βάση τρία κριτήρια:  κουλτούρα, δημιουργικότητα και αξία προϊόντος. Και πόντους μείον για τους αποστόλους του gentrification όπως τα Starbucks και τα Café Costa. Tα Εξάρχεια λοιπόν τα κατάφεραν ως «βάση του αναρχικού κινήματος και συνοικία με μεγάλο φοιτητικό πληθυσμό λόγω Πολυτεχνείου». Και περιγράφονται ως μια φωτεινή γειτονιά, πνιγμένη στα γκραφίτι, όπου ανθούν διάφορα πρότζεκτ τοπικού χαρακτήρα. Βλέπε το πάρκο Ναυαρίνου, για παράδειγμα, που από πάρκινγκ αυτοκινήτων έγινε «αγρόκτημα».

Όχι ακριβώς «αγρόκτημα» βεβαίως, υπερβάλλουν οι τύποι, αν και πρέπει να σας πω ότι χθες το μεσημέρι που πέρασα από εκεί είχαν απλώσει οι υπεύθυνοι της πρωτοβουλίας δίχτυα κάτω απ’ τις ελιές και μάζευαν τον καρπό. Συγκινήθηκα προς στιγμήν και σκέφτηκα να βγάλω την κάμερα, αλλά κατόπιν είπα να τους αφήσω στην ησυχία τους τούς ανθρώπους. Δεν είναι όλα τα πράγματα για φωτογραφίες σε αυτή τη ζωή, δεν χρειάζεται να απαθανατίζουμε τα πάντα. Άσε που μπορεί να με περνάγανε για κατάσκοπο της Δρούζα και απόστολο του κινήματος της φραπελιάς κι ακόμη θα με είχαν στο κυνηγητό!
 

• Ακρόπολη
• Εξάρχεια