Η Γουίνι, θαμμένη στα συντρίμμια της ζωής της, μέσα σε ένα απέραντο σύμπαν, προσπαθεί "να διάγει την ημέρα της". Μιλάει ακατάπαυστα. Ο Γουίλι σέρνεται τριγύρω και δίνει νόημα στη φωνή της Γουίνι, γιατί υπάρχει κάποιος που την ακούει. Δε μιλάει μόνη της στην ερημιά.