Εντός, εκτός και επί τα αυτά;

Εδώ, οι μεν πανηγυρίζουν, οι δε καταστροφολογούν. Αφορμή, το θολό περίγραμμα μιάς συμφωνίας που θα οριστικοποιηθεί πιθανώς τον Απρίλιο, μετά από συγκρουσιακές διαπραγματεύσεις, οι οποίες καταλήγουν συνήθως εις βάρος μας.

Ας δούμε, όμως, τι λένε συνοπτικά στην Γερμανία κάποιοι ειδήμονες, καθώς και σοβαρές εφημερίδες, μετά τους επαίνους του Σόιμπλε και το πρόσφατο Eurogroup.

1) Το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής του Φράιμπουργκ, αφού σημειώνει ότι το ελληνικό πρόβλημα (χρέος κλπ) είναι σταγόνα στον ωκεανό της Ευρωζώνης, αναφέρεται στο «άσκοπο τελετουργικό» των Eurogroup, και επισημαίνει:

• «Οσο το επενδυτικό κλίμα παραμένει κακό (στην Ελλάδα), η οικονομική βοήθεια δεν θα αλλάξει κάτι. Αυτή περίπλοκη κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα την συνεχή φτωχοποίηση της χώρας».
• Προτείνει, λοιπόν, «να βελτιωθεί το επενδυτικό πλαίσιο και ως αντάλλαγμα να εφαρμόζονται με συνέπεια οι μεταρρυθμίσεις, κάτι το οποίο γίνεται κατά το μάλλον ή ήττον εως τώρα, λένε κύκλοι των πιστωτών».

Ερώτημα δικό μας, εν είδει σχολίου: Θα περιληφθεί στην αναμενόμενη συμφωνία κάτι συγκεκριμένο για το επενδυτικό πλαίσιο η θα μείνουν στα χαρτιά οι αισιόδοξες αναφορές –και προβλέψεις-των κυβερνώντων για το ποσό των 3 δις, που θα διατεθεί για την Ανάπτυξη;

2) Ο οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, μέλος της Επιτροπής Σοφών που έχει συστήσει η γερμανική κυβέρνηση, μιλώντας στο γερμανικό ραδιόφωνο, αφού επισήμανε ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει ανταγωνιστικές δομές, είπε μεταξύ άλλων :

• «Όταν επιβάλλονται διαρκώς φόροι, περικοπές δαπανών, τότε κλωτσάμε αυτό που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε δυναμική και η χώρα δεν μπορεί να μπεί σε τροχιά ανάπτυξης».
• «Η οικονομία είναι όπως η ιατρική. Είναι θέμα δοσολογίας. Και στην Ελλάδα επιβλήθηκε μια υπερβολική δόση λιτότητας».

Ερώτημα δικό μας: Εκτός από επαίνους για την Ελλάδα- ως και από τον Σόιμπλε- και τις δειλές αναφορές εναντίον της λιτότητας, θα υπάρξει κάτι συγκεκριμένο στην επικείμενη συμφωνία, που να αποτυπώνει πειστικά την αναχαίτιση της λιτότητας; Διότι, από αυτά που έγιναν γνωστά μέχρι τώρα, και θεωρούνται δεδομένα, (νομοθέτηση μέτρων για αφορολόγητο και προσωπική διαφορά στις συντάξεις ),κάθε άλλο παρά προϊδεάζουν για φρένο στην λιτότητα.

3) Η Suddeutsche Zeitung, σοβαρή συντηρητική εφημερίδα, σημειώνει σε άρθρο της για την Ελλάδα :

• «Χρειάζεται η χώρα μόνο μια άλλη κυβέρνηση, προκειμένου η πολιτική διάσωσης να στεφθεί τελικά με επιτυχία; Αυτή την ψευδαίσθηση δεν πρέπει να έχει κανείς στο Βερολίνο».
• «Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Τσίπρα ήταν ότι επι πρωθυπουργίας του αποφεύχθηκε η κοινωνική αναταραχή(…) Ο Μητσοτάκης διατείνεται ότι θα ακολουθήσει μια άλλη πολιτική, όμως εν τέλει διαθέτει το ίδιο περιθώριο χειρισμών με τον Τσίπρα (…) Το πρωτογενές πλεόνασμα πρέπει να παραμείνει διαρκώς στο 3,5%. Τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Μητσοτάκης, θεωρούν αυτόν τον στόχο εντελώς μη ρεαλιστικό. Και οι δύο εξαρτώνται από την συγκατάθεση των Βρυξελλών».

Ερώτημα τελευταίο: Θα καταφέρει η κυβέρνηση να περιορίσει την χρονική διάρκεια για το πλεόνασμα του 3,5% ή θα επιβληθεί η θέληση του ΔΝΤ για μακρόχρονη διάρκεια (πιθανώς δεκαετή), η οποία είναι αυταποδείκτως καταστροφική;

Επιμύθιον: Αν γίνουν δεκτά, και περιληφθούν στην Συμφωνία, κάποια από τα αιτήματα της Αθήνας (συγκεκριμένα αντίμετρα, πλεόνασμα,επενδυτικό πλαίσιο κ.α.), τότε ίσως να φανεί κάποιο φώς. Όμως, οι δανειστές δεν μας έχουν συνηθίσει σε αβρότητες και παραχωρήσεις. Κι αυτό το ξέρουν καλά ολοι οι μνημονιακοί πρωθυπουργοί.

Κατά τούτο, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι…

• Eurogroup
• Ελληνικό χρέος