Politico: Οι 7 πολιτικές που «δανείστηκαν» οι Βρετανοί από τον Ντόναλντ Τραμπ -και μάλλον θα αντιγράψουν και… άλλοι

Όσοι ανήκουν στη συντηρητική πτέρυγα των κοινοβουλίων ψάχνουν απεγνωσμένα πολιτικές για να μπορέσουν να αποκτήσουν δημοφιλία στα λαϊκά στρώματα και στον Τραμπ έχουν βρει το «είδωλό» τους που θέλουν να αντιγράψουν.

Ειδικότερα στη Βρετανία προσπαθώντας να περιορίσουν τη δημοφιλία του Νάιτζελ Φάρατζ, παίρνουν μεγάλη έμπνευση από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Όταν πρόκειται για τις πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ, οι Βρετανοί Συντηρητικοί φαίνεται πως έχουν τελειοποιήσει την «τέχνη της αντιγραφής». Ωστόσο να σημειώσουμε ότι κάποιες από αυτές τις τακτικές μας είναι γνώριμες και στην Ελλάδα.

Αν και οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Συντηρητικοί θεωρούνται «αδελφά» κόμματα εδώ και δεκαετίες, η κύρια δύναμη της κεντροδεξιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο ακολουθούσε συνήθως μια πιο κλασικά φιλελεύθερη πορεία σε σχέση με το αμερικανικό της αντίστοιχο —μέχρι τώρα.

Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στη Βρετανία χρησιμοποίησε το συνέδριό του στο Μάντσεστερ για να ανακοινώσει μια σειρά από πρωτοβουλίες που μοιάζουν εντυπωσιακά με την ατζέντα «Make America Great Again» του Τραμπ.

Ανησυχώντας για την υπαρξιακή απειλή που συνιστά το λαϊκιστικό κόμμα Reform UK, η ηγέτιδα των Τόρις, Κέμι Μπάντενοκ, φαίνεται να αποφάσισε ότι η «μίμηση του Ντόναλντ» είναι η καλύτερη ευκαιρία τους να προσελκύσουν ψηφοφόρους από τον Φάρατζ — παρά τη μεγάλη αντιπάθεια που τρέφει το βρετανικό κοινό προς τον πρώην Αμερικανό πρόεδρο.

Το POLITICO παρουσιάζει τις επτά «αντιγραμμένες» πολιτικές που θα έκαναν τον Τραμπ να σηκώσει τους δύο αντίχειρες ψηλά.

1. Απελάσεις τύπου ICE

Γιατί να επινοήσεις νέο ακρωνύμιο όταν υπάρχει ήδη το αμερικανικό; Οι Συντηρητικοί υποσχέθηκαν να δημιουργήσουν μια «Δύναμη Απελάσεων» στα πρότυπα της αμερικανικής υπηρεσίας ICE (Immigration and Customs Enforcement), που είχε αναλάβει μαζικές απελάσεις επί Τραμπ — μια «επιτυχημένη προσέγγιση», όπως την αποκάλεσε η Μπάντενοκ.

Η μονάδα αυτή θα έστελνε 150.000 παράτυπους μετανάστες εκτός Βρετανίας κάθε χρόνο, αν και δεν διευκρινίστηκε προς ποιες χώρες.

Ακόμη και στο επιτελείο της Μπάντενοκ υπήρχαν διαφωνίες για το πόσο στενά το σχέδιο αυτό ακολουθεί το αμερικανικό μοντέλο. Η Σκιώδης Υπουργός Εξωτερικών Πρίτι Πατέλ δήλωσε στο POLITICO ότι «είναι διαφορετικά· το αμερικανικό μοντέλο είναι άλλο, γιατί οι νόμοι μας είναι διαφορετικοί». Κατανοητό λοιπόν!

2. Απόρριψη διεθνών συμφωνιών

Οι Συντηρητικοί υλοποίησαν το δημοψήφισμα του Brexit, που έβγαλε τη Βρετανία από την Ε.Ε. το 2020. Τώρα θέλουν να αποχωρήσουν και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ώστε —όπως λένε— να «ελέγχουν τα σύνορά τους».

Αν και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ιστορικός ηγέτης των Τόρις (και αγαπημένος του Τραμπ), ήταν από τους πρώτους που στήριξαν τη συλλογική ευρωπαϊκή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι σημερινοί Συντηρητικοί υποστηρίζουν πως «εκείνη η εποχή ήταν διαφορετική».

Ο Τραμπ, επίσης, είναι γνωστός για την αποχώρησή του από διεθνείς οργανισμούς — είχε ανακοινώσει ότι θα εγκατέλειπε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και την UNESCO, θεωρώντας πως «δεν υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα».

3. Κατάργηση των περιβαλλοντικών προστασιών

Το σύμβολο των Συντηρητικών είναι ένα μπλε δέντρο, αλλά η εποχή που ο Ντέιβιντ Κάμερον φωτογραφιζόταν με έλκηθρα και χάσκι μοιάζει μακρινή. Η Μπάντενοκ ανακοίνωσε ότι μια μελλοντική κυβέρνηση των Τόρις θα καταργήσει τον Νόμο για την Κλιματική Αλλαγή, που δεσμεύει το Ηνωμένο Βασίλειο να μειώσει τις εκπομπές κατά 80% έως το 2050. Αν και επικρίθηκε έντονα, το κόμμα υπόσχεται μια «φθηνή και αξιόπιστη» ενεργειακή στρατηγική, χωρίς φόρο άνθρακα και χωρίς επιδοτήσεις στην αιολική ενέργεια.

Δεν έχουν γίνει (ακόμα) αρνητές της κλιματικής αλλαγής — αλλά ο Τραμπ έχει χαρακτηρίσει το φαινόμενο «φάρσα», αποχώρησε από τη Συμφωνία του Παρισιού και προώθησε το σύνθημα «Drill, baby, drill».

4. Πολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης

Κάθε κυβέρνηση δυσανασχετεί με τη γραφειοκρατία της — ή, όπως τη λένε στο Λονδίνο, «the Blob». Οι Συντηρητικοί θεωρούν ότι τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα αν στους διαδρόμους του Γουάιτχολ κινούνταν περισσότεροι «δικοί τους» άνθρωποι.

Ο Σκιώδης Υπουργός Εσωτερικών Κρις Φιλπ πρότεινε να αυξηθούν οι πολιτικές τοποθετήσεις μέσα στα υπουργεία, λέγοντας στο POLITICO ότι «μερικές δεκάδες» ομοϊδεάτες σε κάθε τμήμα θα μπορούσαν να κάνουν «τεράστια διαφορά».

Ο Σκιώδης Υπουργός Επιχειρήσεων Άντριου Γκρίφιθ πρόσθεσε πως «οι πρεσβευτές της Βρετανίας πρέπει να είναι επιχειρηματίες, όχι καριερίστες διπλωμάτες».

5. Επιχείρηση DOGE (περικοπές δαπανών)

Οι Τόρις προτείνουν περικοπές ύψους 47 δισ. λιρών στο δημόσιο, συμπεριλαμβανομένων 23 δισ. από την κοινωνική πρόνοια, επικαλούμενοι «δημοσιονομική υπευθυνότητα».

Παράλληλα, χαρακτηρίζουν τις οικονομικές υποσχέσεις του Reform UK «ανεύθυνες», όπως η άρση του ορίου δύο παιδιών στα επιδόματα ή η εθνικοποίηση της μισής βιομηχανίας ύδρευσης.

Παραμένει, πάντως, αμφίβολο πόσα εξοικονόμησε η Υπηρεσία Κυβερνητικής Αποδοτικότητας — και η αξιοπιστία τους έχει πληγεί από το φιάσκο του «mini budget» της Λιζ Τρας το 2022, που προκάλεσε οικονομικό χάος.

6. Πόλεμος με το δικαστικό σώμα

Ο Σκιώδης Υπουργός Δικαιοσύνης Ρόμπερτ Τζένρικ αμφισβητεί ευθέως τη διάκριση εξουσιών, που κατοχυρώθηκε όταν οι Εργατικοί διαχώρισαν το Ανώτατο Δικαστήριο από τη Βουλή των Λόρδων.

Ο Τζένρικ είπε πως θα απολύσει “ακτιβιστές” δικαστές με «φιλομεταναστευτική προκατάληψη» και έχει ήδη συντάξει λίστα με πάνω από 30 δικαστές που είχαν συνεργαστεί με φιλελεύθερες οργανώσεις.

Επιπλέον, θέλει να καταργήσει το Συμβούλιο Καταδικών, που καθοδηγεί τους δικαστές σε Αγγλία και Ουαλία, και να δώσει τη δύναμη αυτή σε εκλεγμένους υπουργούς.

7. Περικοπές στη διεθνή βοήθεια

Οι Συντηρητικοί υποστήριζαν παλαιότερα τη διάθεση 0,7% του ΑΕΕ στη διεθνή ανάπτυξη — ακόμη και μέσα στην εποχή της λιτότητας μετά το 2008. Αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν.

Μετά τη διάλυση του Υπουργείου Διεθνούς Ανάπτυξης και τις διαδοχικές μειώσεις, η νέα πρόταση προβλέπει μόλις 0,1% του ΑΕΕ, εξοικονομώντας 7 δισ. λίρες.

Ο Σκιώδης Υπουργός Οικονομικών Μέλ Στράιντ υποστήριξε πως «δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε υψηλότερους φόρους στο εσωτερικό για να ξοδεύουμε περισσότερα στο εξωτερικό» — μια θέση πανομοιότυπη με του Τραμπ, ο οποίος διέλυσε ουσιαστικά την Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης (USAID).

Σύμφωνα με την Oxfam America, οι περικοπές του Τραμπ στέρησαν από 23 εκατομμύρια παιδιά την πρόσβαση στην εκπαίδευση και από 95 εκατομμύρια ανθρώπους τη βασική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

• Politico
• Βρετανοί
• Ντόναλντ Τραμπ
• πολιτικές