Δημοσίευση: ’

Βασίλης Ορφανός: Ο Έλληνας του ράλυ Ντακάρ

Τον άλλο μήνα ξανά στη μοναξιά της ταχύτητας και της ερήμου. «Στον αγώνα είσαι μόνος σου. Ο Θεός, η έρημος, η μηχανή και η σκιά σου…».

Δημοσίευση: ’

Τον άλλο μήνα ξανά στη μοναξιά της ταχύτητας και της ερήμου. «Στον αγώνα είσαι μόνος σου. Ο Θεός, η έρημος, η μηχανή και η σκιά σου…».

Τον άλλο μήνα ξανά στη μοναξιά της ταχύτητας και της ερήμου. «Στον αγώνα είσαι μόνος σου. Ο Θεός, η έρημος, η μηχανή και η σκιά σου…».

«Μέσα σε είκοσι λεπτά στην έρημο ένας φυσιολογικός άνθρωπος που δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει παθαίνει αφυδάτωση και εγκαταλείπει».Ο μοναδικός Ελληνας, που έχει λάβει μέρος τέσσερις φορές στον πιο ακραίο αγώνα μηχανοκίνητου αθλητισμού και ήρθε πρώτος το 2003, μιλάει για την απόφασή του να αγωνιστεί για πέμπτη φορά στο Rally Dakar του 2011, που θα γίνει στην έρημο της Αργεντινής τον Ιανουάριο.

«”Το Ντακάρ είναι μια πρόκληση γι’ αυτούς που συμμετέχουν και ένα όνειρο γι’ αυτούς που μένουν πίσω», όπως είχε πει και ο ιδρυτής του Thierry Sabine, ο οποίος πέθανε από πτώση ελικοπτέρου κατά τη διάρκεια του 12ου Dakar» λέει μιλώντας στην «Espresso της Κυριακής» ο Βασίλης Ορφανός, που για μια ακόμη φορά μπαίνει στην πρόκληση να λάβει μέρος στο 33ο Rally του 2011 στο Μπουένος Αϊρες. «Είναι ο πιο ακραίος αγώνας του μηχανοκίνητου αθλητισμού στον πλανήτη. Είναι πολύ σκληρός αγώνας. Αυτό που λέμε αυστηρά μόνο για άντρες και διεξάγεται στα πιο αφιλόξενα μέρη του πλανήτη και στην έρημο. Είκοσι ημέρες, 10.000 χιλιόμετρα, στις πιο ακραίες συνθήκες της γης» μας εξηγεί τι ακριβώς σημαίνει να σταθείς «όρθιος» αγκαλιά με μια μηχανή στη μέση της ερήμου.

Επί τριάντα χρόνια το Rally Dakar γινόταν στην Αφρική, μέχρι που το 2008, εξαιτίας μιας τρομοκρατικής επίθεσης στη Μαυριτανία, οι διοργανωτές αποφάσισαν να αλλάξουν τον τόπο διεξαγωγής για λόγους ασφαλείας που τώρα είναι η έρημος Ατακάμα στην Αργεντινή – Χιλή. Πρόκειται για την 3η μεγαλύτερη έρημο στον πλανήτη και το πιο άνυδρο μέρος στη γη. Οπως λένε οι επιστήμονες, στη συγκεκριμένη περιοχή δεν έχει βρέξει ποτέ εδώ και 20.000 χρόνια, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι στην Ατακάμα κάνει δοκιμές η ΝΑΣΑ στα μηχανοκίνητα οχήματά της, προσομοιάζοντας τις κλιματικές και εδαφολογικές συνθήκες με αυτές του κόκκινου πλανήτη, του Αρη.

«Εχω διασχίσει τρεις φορές τη Σαχάρα και έχω κερδίσει το Ντακάρ του 2003. Είμαι ο μοναδικός Ελληνας που έχει τερματίσει την κλασική διαδρομή στη Lac Rose στη Σενεγάλη. Και μόνο η συμμετοχή είναι άθλος, πόσω μάλλον ο τερματισμός και η νίκη. Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις» λέει ο μοναδικός Ελληνας με τη μεγαλύτερη διάκριση στο παγκόσμιο motorsport.

Ο καβαλάρης της enduro στο Dakar δεν έχει μαζί του ούτε φαΐ ούτε νερό. «Η γη είναι παντού σκληρή και η θάλασσα αλμυρή» συνηθίζει να λέει ο Βασίλης. «Στον αγώνα είσαι μόνος σου. Ο Θεός, η έρημος, η μηχανή και η σκιά σου. Εχεις το road book, μια πυξίδα και πολύ πάθος για να βγάλεις τις δύσκολες διαδρομές. Το Dakar δεν είναι εκδρομή, είναι σκληρός αγώνας, μάχη επιβίωσης και πρέπει να έχεις πολύ καλή φυσική κατάσταση και πολύ μεγάλες αντοχές». Οπως υποστηρίζει ο Ελληνας πρωταθλητής:

«Κάθε μέρα πρέπει να διανύσεις 800 με 1.000 χιλιόμετρα, ανάλογα με τους όρους που έχουν θέσει οι διοργανωτές. Είναι σαν να τρέχεις στη Σελήνη. Το βράδυ, με μηδέν βαθμούς Κελσίου, όταν τρέχεις με 100Km/h, είναι σαν να δέχεσαι στο σώμα θερμοκρασίες που αγγίζουν τους -30 βαθμούς και οι οργανωτές για να “μαζέψουν” τα χιλιόμετρα των αθλητών ξεκινάνε τις διαδρομές πολλές φορές από τις δύο τα ξημερώματα. Μιλάμε, δηλαδή, για πολικό ψύχος και ξαφνικά από τους -30ο C, μόλις βγει ο ήλιος, οδηγάς με +45ο C. Αυτή και μόνο η διαφορά θερμοκρασίας είναι ό,τι πιο σκληρό για το ανθρώπινο κορμί. Υπάρχει μέρα που έχω κάνει 1.055 χιλιόμετρα ειδική οδηγώντας είκοσι δύο ώρες με αυτές τις καιρικές συνθήκες!».

Χωρίς νερό

Οσο κι αν ακούγεται περίεργο, οι μοτοσικλετιστές [Τερματισμός το 2009 στην Αργεντινή. ] του Dakar δεν κουβαλάνε νερό μαζί τους, παρά το γεγονός ότι διασχίζουν υπό συνθήκες απόλυτου καύσωνα ολόκληρες ερήμους. Στην πλάτη τους αρκεί ένα σακίδιο με κάποια ειδικά υγρά για να αναπληρώνουν ό,τι χάνεται από την εφίδρωση του σώματος: «Αν δεν έχεις εκπαιδευτεί να πίνεις υγρά πριν διψάσεις, τότε δεν έχεις ελπίδα να επιβιώσεις. Μέσα σε είκοσι λεπτά, ένας φυσιολογικός άνθρωπος που δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει παθαίνει αφυδάτωση και εγκαταλείπει».

Ο θρύλος του Ράλι Ari Vatanen, μιλώντας σε αφιέρωμα για το Rally Dakar και τον Ελληνα πρωταθλητή Βασίλη Ορφανό, είχε πει: «Κάποιοι θεωρούν ότι όσοι πάνε στο Dakar είναι παράφρονες. Οχι. Αυτό το είδος των ανθρώπων κάνει τον κόσμο να πηγαίνει μπροστά, αυτοί έχουν το πνεύμα του Κολόμβου».

Στα βήματα του Κολόμβου… της ερήμου, ο πολύπειρος Ελληνας αναβατής, τον Γενάρη του 2011, αναλαμβάνει για μια ακόμα φορά να εκπροσωπήσει τα ελληνικά χρώματα στον πιο σκληρό αγώνα του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού μέσα από μια αληθινή περιπέτεια δεκαέξι ημερών στην έρημο Ατακάμα και σε μερικές από τις πιο αφιλόξενες γωνίες της Λατινικής Αμερικής. Για να ζήσει ξανά τις ίδιες στιγμές, όπως τις κατέγραψε στο βιβλίο του «Ψυχές στην άμμο», για να αποδείξει όχι πλέον στον εαυτό του, αλλά σε όλους όσοι αγωνίζονται και αθλούνται και θέλουν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα, ότι τελικά είναι καλό «να χτίζεις παλάτια στην άμμο, να κυνηγάς τα όνειρά σου».

«Ολοι με είχαν “ξεγράψει”, όμως είδα τη ζωή με άλλο μάτι…»

Ο Βασίλης είχε πάντα πάθος για τις μοτοσικλέτες. Οπως λέει ο ίδιος, η μηχανή είναι προέκταση του κορμιού του και ένα από τα μεγάλα του πλεονεκτήματα είναι πως λύνει και δένει τη μηχανή με κλειστά μάτια. «Στην ηλικία των είκοσι ετών με χτύπησε ένα σχολικό λεωφορείο και μου έκανε θρύψαλα το δεξί πόδι, όμως δεν το έβαλα κάτω. Ολοι με είχαν “ξεγράψει” και πίστευαν ότι δεν θα ξανανέβω σε μηχανή. Ομως είδα τη ζωή με άλλο μάτι. Απέκτησα σιδερένια θέληση και πείσμα. Οχι μόνο καβάλησα, αλλά συνέχισα να παίρνω πρωταθλήματα».

Ο Βασίλης Oρφανός καβάλησε την πρώτη του μηχανή όταν ήταν πέντε ετών. Ηταν ένα μοτοποδήλατο της μητέρας του. Από τότε το μικρόβιο του δικυκλισμού μπήκε μέσα του και τον οδήγησε σε τεράστιες διακρίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε αγώνες endurο. Το πρώτο έπαθλο ήρθε το 199,1 όταν σε ηλικία 18 ετών αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος. Από τότε σπάει όλα τα ρεκόρ. Πέντε φορές πρωταθλητής Ελλάδος σε αγώνες enduro, 15ος στον κόσμο το 1995, 12ος το 1997, ασημένιο και χάλκινο στο ISDE (International Six Days Enduro, Ολυμπιάδα των enduro), 1ος σε αγώνα πανευρωπαϊκού όπου κέρδισε τον Μάριο Ρινάλντι και τέσσερις συμμετοχές στο Dakar, το οποίο κέρδισε το 2003 στην κατηγορία Super Production 251-400 cc.

 Πηγή: Espresso

Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost. Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.